#### ROZDZIAŁ VIII
ZINTEGROWANE PLANOWANIE SIECI

#### Artykuł 55
Rozbudowa sieci gazu ziemnego i wodoru oraz uprawnienia do podejmowania decyzji inwestycyjnych

1. Co najmniej co dwa lata wszyscy operatorzy systemów przesyłowych i operatorzy sieci przesyłowych wodorowych
przedstawiają właściwemu organowi regulacyjnemu dziesięcioletni plan rozwoju sieci oparty na istniejącej i prognozowanej
podaży i istniejącym i prognozowanym popycie, po konsultacji ze wszystkimi właściwymi zainteresowanymi stronami
zgodnie z ust. 2 lit. f). W każdym państwie członkowskim przygotowuje się jeden jednolity plan rozwoju sieci dla gazu
ziemnego i jeden jednolity plan rozwoju sieci dla wodoru lub jeden wspólny plan dla gazu ziemnego i wodoru.

PL Dz.U. L z 15.7.2024

Państwa członkowskie zezwalające na jeden wspólny plan zapewniają, by był on wystarczająco przejrzysty i w związku
z tym pozwalał organowi regulacyjnemu jednoznacznie zidentyfikować objęte tym planem szczególne potrzeby sektora
gazu ziemnego oraz szczególne potrzeby sektora wodoru. Należy przeprowadzić odrębne modelowanie dla każdego
nośnika energii z przygotowaniem osobnych rozdziałów przedstawiających mapy sieci gazu ziemnego i mapy sieci
wodorowych.

Państwa członkowskie, w których przygotowuje się odrębne plany dla gazu ziemnego i dla wodoru zapewniają ścisłą
współpracę między operatorami systemu przesyłowego i operatorami sieci przesyłowej wodorowej w sytuacjach, w których
konieczne jest podjęcie decyzji w celu zapewnienia – zdefiniowanej w art. 2 pkt 4 dyrektywy (UE) 2023/1791 –
efektywności systemu z uwzględnieniem wszystkich nośników energii, na przykład decyzji dotyczących przekształcenia
infrastruktury.

Operatorzy sieci przesyłowych wodorowych, w stosownych przypadkach, ściśle współpracują z operatorami systemów
przesyłowych energii elektrycznej i operatorami systemów dystrybucyjnych energii elektrycznej z myślą o koordynacji
wspólnych wymogów dotyczących infrastruktury, takich jak lokalizacja elektrolizerów i odpowiedniej infrastruktury
przesyłowej, oraz w jak największym stopniu uwzględniają opinie tych operatorów.

Państwa członkowskie dążą do zapewnienia skoordynowanych etapów planowania odpowiednich dziesięcioletnich planów
rozwoju sieci gazu ziemnego, sieci wodoru i sieci energii elektrycznej.

Operatorzy infrastruktury, w tym operatorzy terminali LNG, operatorzy systemów magazynowania gazu ziemnego,
operatorzy systemów dystrybucyjnych, operatorzy sieci dystrybucyjnych wodorowych, operatorzy terminali wodorowych,
operatorzy magazynowania wodoru, operatorzy infrastruktury ciepłowniczej oraz operatorzy energii elektrycznej są
zobowiązani do zapewnienia wszystkich istotnych informacji operatorom systemów przesyłowych i operatorom sieci
dystrybucyjnych wodorowych i do wymiany tych informacji z tymi operatorami –dotyczących dziesięcioletniego planu
rozwoju sieci. Dziesięcioletni plan rozwoju sieci w odniesieniu do gazu ziemnego zawiera skuteczne środki w celu
zagwarantowania wystarczalności systemu gazu ziemnego i bezpieczeństwa dostaw, w szczególności zapewnia zgodność
ze standardami w zakresie infrastruktury określonymi w rozporządzeniu (UE) 2017/1938. Dziesięcioletnie plany rozwoju
sieci są publikowane i dostępne na stronie internetowej wraz z wynikami konsultacji z zainteresowanymi stronami. Strona
ta jest regularnie aktualizowana w celu zapewnienia, aby wszystkie zainteresowane strony były informowane o terminach,
sposobie i zakresie konsultacji.

2. Dziesięcioletni plan rozwoju sieci, o którym mowa w ust. 1, w szczególności:

a) zawiera kompleksowe i szczegółowe informacje o najważniejszej infrastrukturze, którą należy zbudować lub
zmodernizować w ciągu następnych dziesięciu lat, z uwzględnieniem wszelkiego wzmocnienia infrastruktury
niezbędnego do przyłączenia instalacji gazów odnawialnych i gazów niskoemisyjnych oraz z uwzględnieniem
infrastruktury, która powstała w celu umożliwienia przepływów zwrotnych do sieci przesyłowej;

b) zawiera informacje na temat wszelkich inwestycji, o których już zadecydowano i określa nowe inwestycje oraz
rozwiązania po stronie popytu niewymagające nowych inwestycji w infrastrukturę, które muszą być zrealizowane
w ciągu najbliższych trzech lat;

c) w przypadku gazu ziemnego zawiera kompleksowe i szczegółowe informacje o infrastrukturze, która może zostać lub
zostanie wycofana z eksploatacji;

d) w przypadku wodoru zawiera kompleksowe i szczegółowe informacje o infrastrukturze, która może zostać lub zostanie
przekształcona na potrzeby przesyłu wodoru, w szczególności w celu dostarczania wodoru odbiorcom końcowym
w sektorach trudnych do dekarbonizacji, z uwzględnieniem potencjału redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz
efektywności energetycznej i racjonalności pod względem kosztów w odniesieniu do innych wariantów;

e) określa ramy czasowe dla wszystkich projektów w zakresie inwestycji i wycofania z eksploatacji;

f) opiera się na wspólnym scenariuszu opracowywanym co dwa lata w gronie odpowiednich operatorów infrastruktury,
obejmującym odpowiednich operatorów systemów dystrybucyjnych co najmniej z obszarów gazu ziemnego, wodoru,
energii elektrycznej, a w stosownych przypadkach, z obszaru systemów ciepłowniczych;

g) w przypadku gazu ziemnego jest spójny z wynikami wspólnych i krajowych ocen ryzyka zgodnie z art. 7
rozporządzenia (UE) 2017/1938;

h) jest zgodny ze zintegrowanym krajowym planem w zakresie energii i klimatu oraz jego aktualizacjami, uwzględnia
aktualną sytuację przedstawioną w zintegrowanych sprawozdaniach w dziedzinie energii i klimatu przedkładanymi
zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1999, jest spójny z celami ustanowionymi dyrektywą (UE) 2018/2001 i wspiera
realizację celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119;

Dz.U. L z 15.7.2024 PL
i) jest spójny – w stosownych przypadkach – z ogólnounijnym dziesięcioletnim planem rozwoju sieci w odniesieniu do
gazu ziemnego, o którym mowa w art. 32 rozporządzenia (UE) 2024/1789 i ogólnounijnym dziesięcioletnim planem
rozwoju sieci w odniesieniu do wodoru, o którym mowa w art. 60 tego rozporządzenia;

j) uwzględnia plan rozwoju dystrybucyjnej sieci wodorowej, o którym mowa w art. 56 i plany w zakresie wycofania
z eksploatacji sieci gazu ziemnego, o których mowa w art. 57.

Wspólne scenariusze, o których mowa w akapicie pierwszym lit. f), opierają się na rozsądnych założeniach dotyczących
rozwoju produkcji, dostaw i zużycia, w szczególności w zakresie potrzeb sektorów trudnych do dekarbonizacji,
z uwzględnieniem potencjału redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz efektywności energetycznej i racjonalności pod
względem kosztów w odniesieniu do innych wariantów oraz uwzględniają rozwiązania po stronie popytu niewymagające
nowych inwestycji w infrastrukturę. Uwzględniają one również wymianę transgraniczną, w tym z państwami trzecimi, oraz
rolę magazynowania wodoru i integracji terminali wodorowych. Operatorzy infrastruktury przeprowadzają szeroko
zakrojone konsultacje na temat takich scenariuszy otwarte dla odpowiednich zainteresowanych stron, w tym dla
operatorów systemów dystrybucyjnych gazu ziemnego i energii elektrycznej, operatorów dystrybucyjnych sieci
wodorowych, stowarzyszeń działających na rynkach energii elektrycznej, gazu ziemnego i wodoru, ogrzewania
i chłodzenia, przedsiębiorstw zajmujących się dostawami i produkcją, niezależnych koncentratorów, operatorów
właściwych do reagowania na zapotrzebowanie, organizacji zajmujących się rozwiązaniami w zakresie efektywności
energetycznej, stowarzyszeń konsumentów energii oraz przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. Konsultacje
prowadzi się na wczesnym etapie przed opracowaniem dziesięcioletniego planu rozwoju sieci – w sposób otwarty,
inkluzywny i przejrzysty. Wszystkie dokumenty dostarczone przez operatorów infrastruktury w celu ułatwienia konsultacji
podaje się do wiadomości publicznej, podobnie jak wyniki konsultacji z zainteresowanymi stronami. Odpowiednią stronę
aktualizuje się terminowo po udostępnieniu tych dokumentów, tak by odpowiednie zainteresowane strony zostały
wystarczająco poinformowane w stopniu umożliwiającym im efektywny udział w konsultacjach.

Wspólne scenariusze, o których mowa w akapicie pierwszym lit. f) niniejszego ustępu, muszą być zgodne z ogólnounijnymi
scenariuszami przewidzianymi w art. 12 rozporządzenia (UE) 2022/869 i ze zintegrowanym krajowym planem
w dziedzinie energii i klimatu oraz jego aktualizacjami przewidzianymi w rozporządzeniu (UE) 2018/1999, a także
wspierać cel neutralności klimatycznej określony w art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119. Takie
wspólne scenariusze są zatwierdzane przez właściwy organ krajowy. Europejski Naukowy Komitet Doradczy ds. Zmiany
Klimatu ustanowiony na podstawie art. 10a rozporządzenia (WE) nr 401/2009 może z własnej inicjatywy wydać opinię na
temat zgodności wspólnych scenariuszy z unijnymi celami w dziedzinie energii i klimatu na rok 2030 i z celem
polegającym na osiągnięciu neutralności klimatycznej do 2050 r. Opinia ta musi być uwzględniona przez właściwy organ
krajowy.

3. Przy opracowywaniu dziesięcioletnich planów rozwoju sieci operator systemu przesyłowego oraz operator sieci
przesyłowej wodorowej w pełni uwzględniają potencjał rozwiązań alternatywnych do rozbudowy systemu, np.
wykorzystanie odpowiedzi odbioru, oraz przewidywane zużycie w efekcie zastosowania zasady „efektywność energetyczna
przede wszystkim” zgodnie z art. 27 dyrektywy (UE) 2023/1791, handel z innymi krajami i ogólnounijne plany rozwoju
sieci. Mając na uwadze integrację systemu energetycznego, operator systemu przesyłowego i operator sieci przesyłowej
wodorowej oceniają, w miarę możliwości, w jaki sposób zaspokoić potrzebę występującą w ramach całych systemów
energii elektrycznej, w stosownych przypadkach systemów ciepłowniczych oraz systemów gazu ziemnego i wodoru,
z uwzględnieniem informacji dotyczących optymalnej lokalizacji i rozmiaru aktywów w zakresie magazynowania energii
i przetwarzania energii elektrycznej w gaz, a także na temat wspólnej lokalizacji produkcji i wykorzystania wodoru.
Operator sieci przesyłowej wodorowej podaje informacje na temat lokalizacji odbiorców końcowych w sektorach trudnych
do dekarbonizacji z myślą o ukierunkowaniu stosowania wodoru odnawialnego i niskoemisyjnego w tych sektorach.

4. Organ regulacyjny konsultuje się w sprawie dziesięcioletniego planu rozwoju sieci ze wszystkimi obecnymi lub
potencjalnymi użytkownikami systemu w sposób otwarty i przejrzysty. Od osób lub przedsiębiorstw, które twierdzą, że są
potencjalnymi użytkownikami systemu, można wymagać uzasadnienia tych twierdzeń. Organ regulacyjny podaje do
publicznej wiadomości wyniki procesu konsultacji, w tym ewentualne potrzeby inwestycyjne, potrzeby w zakresie
wycofania aktywów z eksploatacji oraz rozwiązań po stronie popytu niewymagających nowych inwestycji w infrastrukturę.

5. Organ regulacyjny bada, czy dziesięcioletni plan rozwoju sieci jest zgodny z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, czy
obejmuje wszystkie potrzeby inwestycyjne określone w procesie konsultacji oraz, w stosownych przypadkach, czy jest
spójny z najnowszą ogólnounijną symulacją scenariuszy zakłócenia dostaw przeprowadzoną przez europejską sieć
operatorów systemów przesyłowych gazu (ENTSO gazu) zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2017/1938, z regionalnymi
i krajowymi ocenami ryzyka zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2017/1938, a także z niewiążącymi ogólnounijnymi
dziesięcioletnimi planami rozwoju sieci o zasięgu unijnym („ogólnounijne plany rozwoju sieci”), o których mowa w art. 30
ust. 1, lit. b) rozporządzenia (UE) 2019/943, jak również, czy jest zgodny z art. 32 i art. 60 rozporządzenia (UE)
2024/1789. Jeżeli pojawią się jakiekolwiek wątpliwości co do spójności z ogólnounijnym planem rozwoju sieci, organ
regulacyjny konsultuje się z ACER. Organ regulacyjny może zwrócić się do operatora systemu przesyłowego, aby zmienił
swój dziesięcioletni plan rozwoju sieci.

PL Dz.U. L z 15.7.2024

Właściwe organy krajowe oceniają, czy dziesięcioletni plan rozwoju sieci jest spójny z celem w neutralności klimatycznej
określonym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119, z krajowym planem w dziedzinie energii i klimatu i z jego
aktualizacjami oraz ze zintegrowanymi sprawozdaniami w dziedzinie energii i klimatu przedkładanymi zgodnie
z rozporządzeniem (UE) 2018/1999, oraz – w przypadku niespójności – mogą przedstawić organowi regulacyjnemu
uzasadnioną opinię opisującą przedmiotową niespójność, która to opinia musi zostać należycie uwzględniona.

6. Organ regulacyjny monitoruje i ocenia wdrażanie dziesięcioletniego planu rozwoju sieci.

7. W przypadku gdy niezależny operator systemu lub niezależny operator przesyłu lub zintegrowany operator sieci
przesyłowej wodorowej lub niezależny operator sieci przesyłowej wodorowej – z przyczyn innych niż nadrzędne
przyczyny niezależne od niego – nie zrealizują inwestycji, która – zgodnie z dziesięcioletnim planem rozwoju sieci – miała
być zrealizowana w ciągu najbliższych trzech lat, państwa członkowskie zapewniają, aby organ regulacyjny został
zobowiązany do podjęcia co najmniej jednego z następujących środków w celu zapewnienia realizacji danej inwestycji,
jeżeli inwestycja ta jest w dalszym ciągu istotna w oparciu o najnowszy dziesięcioletni plan rozwoju sieci:

a) zobowiązanie operatora systemu przesyłowego lub operatora sieci przesyłowej wodorowej do zrealizowania danej
inwestycji;

b) zorganizowanie otwartej dla wszystkich inwestorów procedury przetargowej na daną inwestycję;

c) zobowiązanie operatora systemu przesyłowego lub operatora sieci przesyłowej wodorowej do zaakceptowania
podwyższenia kapitału, aby sfinansować niezbędną inwestycję i umożliwić niezależnym inwestorom udział w kapitale.

W przypadku gdy organ regulacyjny wykonuje swoje uprawnienia na podstawie lit. b) akapitu pierwszego, może on
zobowiązać operatora systemu przesyłowego lub operatora sieci przesyłowej wodorowej do zaakceptowania jednego lub
większej liczby poniższych warunków:

a) finansowania przez jakąkolwiek stronę trzecią;

b) budowy, przekształcenia lub wycofania z eksploatacji przez jakąkolwiek stronę trzecią;

c) samodzielnej budowy odpowiedniego składnika aktywów;

d) samodzielnej eksploatacji odpowiedniego składnika aktywów.

Operator systemu przesyłowego lub operator sieci przesyłowej wodorowej udziela inwestorom wszystkich informacji
niezbędnych do realizacji inwestycji, przyłącza nowe aktywa do systemu przesyłowego lub do sieci przesyłowej wodorowej
oraz ogólnie dokłada wszelkich starań, aby ułatwić realizację projektu tej inwestycji.

Stosowne uzgodnienia dotyczące finansowania podlegają zatwierdzeniu przez organ regulacyjny.

8. W przypadku gdy organ regulacyjny wykonywał swoje uprawnienia na podstawie ust. 7, odpowiednie taryfy dostępu
do sieci określone lub zatwierdzone przez organ regulacyjny uwzględniają koszty danej inwestycji.

#### Artykuł 56
Plan rozwoju dystrybucyjnej sieci wodorowej

1. Operatorzy dystrybucyjnych sieci wodorowych co cztery lata przekazują organowi regulacyjnemu plan
przedstawiający infrastrukturę sieci wodorowych, którą zamierzają rozwijać. Plan ten opracowuje się w ścisłej współpracy
z operatorami systemów dystrybucyjnych w odniesieniu do gazu ziemnego i energii elektrycznej, a także, w stosownych
przypadkach, z operatorami systemów ciepłowniczych i chłodniczych, w celu zapewnienia skutecznej integracji systemu
energetycznego i przy uwzględnieniu w jak największym stopniu opinii wyrażonych przez tych operatorów. Państwa
członkowskie mogą zezwolić operatorom dystrybucyjnych sieci wodorowych – zgodnie z niniejszym artykułem
i operatorom systemów dystrybucyjnych – zgodnie z art. 57, którzy prowadzą działalność w tym samym regionie, na
opracowanie wspólnego planu.

Dz.U. L z 15.7.2024 PL
Państwa członkowskie zezwalające na jeden wspólny plan zapewniają wystarczającą przejrzystość tego planu
i umożliwiającą jednoznaczne wskazanie objętych tym planem szczególnych potrzeb sektora gazu ziemnego oraz
szczególnych potrzeb sektora wodoru. Należy przeprowadzić odrębne modelowanie dla każdego nośnika energii,
z przygotowaniem osobnych rozdziałów przedstawiających mapy sieci w odniesieniu do gazu ziemnego i mapy sieci
w odniesieniu do wodoru.

Państwa członkowskie, w których przygotowuje się odrębne plany w odniesieniu do gazu ziemnego i w odniesieniu do
wodoru zapewniają ścisłą współpracę między operatorami systemu dystrybucyjnego i operatorami dystrybucyjnej sieci
wodorowej w sytuacjach, w których konieczne jest podjęcie decyzji w celu zapewnienia efektywności systemu
z uwzględnieniem wszystkich nośników energii, na przykład decyzji dotyczących przekształcenia infrastruktury.

2. W szczególności plan rozwoju dystrybucyjnej sieci wodorowej:

a) obejmuje informacje na temat potrzeb w zakresie zdolności, zarówno pod względem wolumenu, jak i czasu,
wynegocjowanych między użytkownikami dystrybucyjnych sieci wodorowych a operatorami dystrybucyjnych sieci
wodorowych, na temat dostaw wodoru oraz na temat potrzeb w zakresie zdolności, zarówno pod względem wolumenu,
jak i czasu, istniejących i potencjalnych przyszłych odbiorców końcowych, którym trudno jest obniżać emisje,
z uwzględnieniem potencjału redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz efektywności energetycznej i racjonalności pod
względem kosztów w odniesieniu do innych wariantów oraz lokalizacji tych odbiorców końcowych z myślą
o ukierunkowaniu stosowania wodoru odnawialnego i niskoemisyjnego w tych sektorach;

b) uwzględnia plany w zakresie ogrzewania i chłodzenia ustanowionych zgodnie z art. 25 ust. 6 dyrektywy (UE)
2023/1791 oraz zapotrzebowania w sektorach nieobjętych planami w zakresie ogrzewania i chłodzenia oraz ocenia,
w jaki sposób przestrzegana jest – zgodnie z art. 27 tej dyrektywy – zasada „efektywność energetyczna przede
wszystkim” przy analizowaniu rozbudowy dystrybucyjnych sieci wodorowych w sektorach, w których dostępne są
bardziej energooszczędne alternatywy;

c) obejmuje informacje dotyczące zakresu, w jakim zaadaptowane rurociągi gazu ziemnego będą wykorzystywane do
transportu wodoru, a także zakresu, w jakim takie przekształcenie jest konieczne do zaspokojenia potrzeb w zakresie
zdolności określonych zgodnie z lit. a);

d) opiera się na procesie konsultacji, który jest otwarty dla odpowiednich zainteresowanych stron, aby umożliwić im
wczesne i efektywne uczestnictwo w procesie planowania, w tym dostarczanie i wymianę wszystkich istotnych
informacji;

e) jest publikowany na stronie internetowej operatora dystrybucyjnej sieci wodorowej wraz z wynikami konsultacji
z zainteresowanymi stronami i przedkładany organowi regulacyjnemu wraz z wynikami przedmiotowych konsultacji. Ta
strona internetowa musi być regularnie aktualizowana, tak by odpowiednie zainteresowane strony zostały wystarczająco
poinformowane w stopniu umożliwiającym im efektywny udział w konsultacjach;

f) jest zgodny ze zintegrowanym krajowym planem w zakresie energii i klimatu oraz jego aktualizacjami i ze
zintegrowanymi sprawozdaniami w dziedzinie energii i klimatu przedłożonymi zgodnie z rozporządzeniem (UE)
2018/1999 i wspiera realizację celu neutralności klimatycznej określonego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE)
2021/1119;

g) jest spójny z ogólnounijnym planem rozwoju sieci w odniesieniu do wodoru, o którym mowa w art. 60 rozporządzenia
(UE) 2024/1789 i z krajowymi dziesięcioletnimi planami rozwoju sieci opracowanymi zgodnie z art. 55 niniejszej
dyrektywy.

3. Operatorzy dystrybucyjnych sieci wodorowych dokonują wymiany z innymi operatorami sieci wodorowych, w tym –
w przypadku istnienia połączenia bezpośredniego – z operatorami sieci wodorowych w sąsiadujących państwach
członkowskich, wszystkich istotnych informacji potrzebnych do opracowania planu.

4. Organ regulacyjny ocenia, czy plan dotyczące dystrybucyjnych sieci wodorowych jest zgodny z ust. 1 niniejszego
artykułu. Organ regulacyjny analizuje plan i może zwrócić się o wprowadzenie w nim zmian na podstawie oceny.
W ramach tej analizy bierze pod uwagę ogólną potrzebę istnienia sieci wodorowej pod względem energetycznym
i ekonomicznym, a także wspólny scenariusz ramowy opracowany zgodnie z art. 55 ust. 2 lit. f). W przypadku planów
przedłożonych w odniesieniu do sieci wodorowych korzystających z odstępstwa zgodnie z art. 51 lub art. 52 organ
regulacyjny może odstąpić od analizy takiego planu i przedstawiania zaleceń dotyczących zmian.

5. Organ regulacyjny bierze pod uwagę analizę planu przy zatwierdzaniu opłat specjalnych w rozumieniu art. 5
rozporządzenia (UE) 2024/1789.

PL Dz.U. L z 15.7.2024

6. Do dnia 31 grudnia 2032 r. i bez uszczerbku dla uprawnień organu regulacyjnego dotyczących nadzoru nad
zasadami dostępu do sieci państwa członkowskie mogą powierzyć innemu właściwemu organowi zadanie
przeanalizowania planu i przedstawienia zaleceń dotyczących zmian w przedłożonym przez operatora dystrybucyjnej
sieci wodorowej planie w celu zapewnienia spójności ze zintegrowanymi krajowymi planami w dziedzinie energii i klimatu
i ich aktualizacjami.

7. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1–5 niniejszego artykułu państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o stosowaniu
wobec operatorów dystrybucyjnych sieci wodorowych wymogów określonych w art. 55 od dnia 4 sierpnia 2024 r.

#### Artykuł 57
Plany w zakresie wycofania sieci z eksploatacji przygotowywane przez operatorów systemów dystrybucyjnych
gazu ziemnego

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby operatorzy systemów dystrybucyjnych opracowywali plany w zakresie
wycofania sieci z eksploatacji, w sytuacjach gdy spodziewane jest zmniejszenie zapotrzebowania na gaz ziemny
powodujące konieczność wycofania z eksploatacji dystrybucyjnych sieci gazu ziemnego lub ich części. Takie plany
opracowuje się w ścisłej współpracy z operatorami dystrybucyjnych sieci wodorowych, operatorami systemów
dystrybucyjnych energii elektrycznej oraz operatorami systemów ciepłowniczych i chłodniczych, z zapewnieniem
skutecznej integracji systemu energetycznego i odzwierciedleniem zmniejszonego stosowania gazu ziemnego do
ogrzewania i chłodzenia budynków, w przypadku gdy dostępne są bardziej energooszczędne i racjonalne pod względem
kosztów rozwiązania alternatywne. Państwa członkowskie mogą zezwolić operatorom systemów dystrybucyjnych –
zgodnie z niniejszym artykułem i operatorom dystrybucyjnych sieci wodorowych – zgodnie z art. 56, którzy prowadzą
działalność w tym samym regionie, na opracowanie wspólnego planu, jeżeli przekształcenie ma obejmować części
infrastruktury gazu ziemnego. Państwa członkowskie, które zezwalają na jeden wspólny plan zapewniają, by był on
wystarczająco przejrzysty i jasno wskazywał objęte tym planem szczególne potrzeby sektora gazu ziemnego oraz
szczególne potrzeby sektora wodoru. W stosownych przypadkach, należy przeprowadzić odrębne modelowanie dla
każdego nośnika energii, z przygotowaniem osobnych rozdziałów przedstawiających mapy sieci w odniesieniu do gazu
ziemnego i mapy sieci w odniesieniu do wodoru.

Państwa członkowskie, w których przygotowuje się odrębne plany dla gazu ziemnego i dla wodoru zapewniają ścisłą
współpracę między operatorami systemu dystrybucyjnego i operatorami dystrybucyjnej sieci wodorowej w sytuacjach,
w których konieczne jest podjęcie decyzji w celu zapewnienia efektywności systemu z uwzględnieniem wszystkich
nośników energii, na przykład decyzji dotyczących przekształcenia infrastruktury.

2. Plany w zakresie wycofania sieci dystrybucyjnej z eksploatacji muszą być zgodne z co najmniej z następującymi
zasadami:

a) plany te opierają się na planach dotyczących ogrzewania i chłodzenia opracowanych zgodnie z art. 25. ust. 6
dyrektywy (UE) 2023/1791 i należycie uwzględniają zapotrzebowanie sektorów nieobjętych planami w zakresie
ogrzewania i chłodzenia;

b) plany te opierają się na rozsądnych założeniach dotyczących rozwoju produkcji, zatłaczania i dostaw gazu ziemnego,
w tym biometanu, z jednej strony, i zużycia gazu ziemnego we wszystkich sektorach na poziomie dystrybucji, z drugiej
strony;

c) operatorzy systemów dystrybucyjnych identyfikują wymagane dostosowania infrastruktury, przy czym priorytetowo
traktuje się rozwiązania po stronie popytu niewymagające nowych inwestycji w infrastrukturę, a w planach wskazuje się
infrastrukturę, która ma zostać wycofana z eksploatacji, również w celu zapewnienia przejrzystości w odniesieniu do
ewentualnego przekształcenia takiej infrastruktury do celów transportu wodoru;

d) operatorzy systemów dystrybucyjnych przeprowadzają proces konsultacji otwarty dla odpowiednich zainteresowanych
stron podczas opracowywania planu, aby umożliwić im wczesne i skuteczne uczestnictwo w procesie planowania,
w tym dostarczanie i wymianę wszystkich istotnych informacji; wyniki konsultacji i plan wycofania sieci z eksploatacji
są przekazywane odpowiedniemu organowi krajowemu;

e) plany i wyniki konsultacji z zainteresowanymi stronami są publikowane na stronach internetowych operatorów
systemów dystrybucyjnych, a strony te są regularnie aktualizowane w celu zapewnienia, aby odpowiednie
zainteresowane strony zostały wystarczająco poinformowane w stopniu umożliwiającym im efektywny udział
w konsultacjach;

f) plany są aktualizowane co najmniej raz na cztery lata w oparciu o najnowsze prognozy na temat zapotrzebowania na
gaz ziemny i dostaw tego gazu w danym regionie i obejmują okres dziesięciu lat;

g) operatorzy systemów dystrybucyjnych aktywni w tym samym regionie mogą opracować jeden wspólny plan wycofania
sieci z eksploatacji;

h) plany te są spójne z ogólnounijnym planem rozwoju sieci w odniesieniu do gazu ziemnego, o którym mowa w art. 32
rozporządzenia (UE) 2024/1789 i z krajowymi dziesięcioletnimi planami rozwoju sieci opracowanymi zgodnie z art. 55
niniejszej dyrektywy;

Dz.U. L z 15.7.2024 PL
i) plany te są spójne ze zintegrowanym krajowym planem w dziedzinie energii i klimatu danego państwa członkowskiego,
zintegrowanym krajowym sprawozdaniem z postępów w dziedzinie energii i klimatu oraz z długoterminową strategią
przedłożoną zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1999 i wspierają cel neutralności klimatycznej określony w art. 2
ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/1119.

3. Odpowiednie organy krajowe oceniają, czy plany w zakresie wycofania sieci dystrybucyjnej z eksploatacji są zgodne
z zasadami ustanowionymi w ust. 2. Zatwierdzają lub odrzucają taki plan i mogą wymagać wprowadzenia do niego zmian.

4. Opracowanie planów w zakresie wycofania sieci dystrybucyjnej z eksploatacji ułatwia ochronę odbiorców końcowych
zgodnie z art. 13, a także uwzględnia ich prawa zgodnie z art. 38 ust. 6.

5. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niestosowaniu obowiązków wymienionych w ust. 1–4 wobec
operatorów systemów dystrybucyjnych, które do dnia 4 sierpnia 2024 r. obsługują mniej niż 45 000 przyłączonych
odbiorców. W przypadku gdy operatorzy systemów dystrybucyjnych są zwolnieni z obowiązku przedłożenia planu
wycofania sieci dystrybucyjnej z eksploatacji, informują oni organ regulacyjny o wycofaniu takiej sieci lub jej części
z eksploatacji.

6. W przypadku gdy niektóre części dystrybucyjnej sieci gazu ziemnego mogą wymagać wycofania z eksploatacji przed
końcem ich pierwotnie przewidzianego cyklu życia, organ regulacyjny ustanawia wytyczne dotyczące strukturalnego
podejścia do amortyzacji takich aktywów i ustalania taryf zgodnie z art. 78 ust. 7. Opracowując takie wytyczne, organy
regulacyjne konsultują się z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w szczególności z operatorami systemów
dystrybucyjnych i organami ochrony konsumentów.

#### Artykuł 58
Opłaty i koszty za przyłączenie dla instalacji do produkcji biometanu

1. Państwa członkowskie zapewniają sprzyjające ramy regulacyjne dla instalacji do produkcji biometanu w odniesieniu
do opłat za przyłączenie i kosztów wynikających z przyłączenia tych instalacji do sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych.
Takie ramy regulacyjne zapewniają, aby:

a) opłaty za przyłączenie i koszty uwzględniały zasadę „efektywność energetyczna przede wszystkim” mającą zastosowanie
do rozwoju sieci zgodnie z art. 3 i art. 27 ust. 2 dyrektywy (UE) 2023/1791;

b) opłaty za przyłączenie i koszty były publikowane w ramach procedur przyłączania nowych instalacji wytwarzania
gazów odnawialnych i gazów niskoemisyjnych do systemów przesyłowych i dystrybucyjnych ustanowionych w art. 41
i 45 niniejszej dyrektywy oraz zgodnie z art. 20 ust. 2 dyrektywy (UE) 2018/2001;

c) uwzględnione były zasady przejrzystości i niedyskryminacji, potrzeba stabilnych ram finansowych dla istniejących
inwestycji, postępy we wprowadzaniu gazów odnawialnych i gazów niskoemisyjnych w odnośnych państwach
członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, istnienie alternatywnych mechanizmów wsparcia na rzecz
zwiększania wykorzystywania gazów odnawialnych i gazów niskoemisyjnych.

2. Przy ustalaniu lub zatwierdzaniu taryf lub metodologii, które mają być stosowane przez operatorów systemów
przesyłowych i operatorów systemów dystrybucyjnych, organy regulacyjne mogą uwzględnić poniesione przez tych
operatorów koszty i inwestycje dokonane przez nich w celu wypełnienia ich obowiązków, które nie zostały bezpośrednio
odzyskane w postaci kosztów za przyłączenie i opłat, o ile nakłady te odpowiadają nakładom ponoszonym przez
efektywnego i porównywalnego pod względem strukturalnym operatora podlegającego regulacji.

#### Artykuł 59
Finansowanie transgranicznej infrastruktury wodoru

1. W przypadku gdy państwa członkowskie stosują system regulowanego dostępu stron trzecich do przesyłowych sieci
wodorowych na podstawie art. 35 ust. 1 oraz w przypadku gdy projekt wodorowego połączenia wzajemnego nie jest
projektem będącym przedmiotem wspólnego zainteresowania, o którym mowa w rozdziale II i w pkt 3 załącznika I do
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/869 (49) operatorzy sąsiednich sieci przesyłowych
wodorowych, na które ma wpływ ten projekt, ponoszą koszty projektu i mogą uwzględnić je w swoich odpowiednich
systemach taryfowych, z zastrzeżeniem uzyskania zgody organu regulacyjnego. Jeśli operatorzy sieci przesyłowych

(49) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/869 z dnia 30 maja 2022 r. w sprawie wytycznych dotyczących
transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 715/2009, (UE) 2019/942 i (UE) 2019/943
oraz dyrektywy 2009/73/WE i (UE) 2019/944 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 347/2013 (Dz.U. L 152 z 3.6.2022, s. 45).

PL Dz.U. L z 15.7.2024

wodorowych stwierdzą znaczącą rozbieżność między korzyściami a kosztami, mogą stworzyć plan projektu
uwzględniający wniosek o transgraniczną alokację kosztów, i przekazać go wspólnie odpowiednim organom regulacyjnym
w celu wspólnego zatwierdzenia.

2. W przypadkach gdy operatorzy sieci przesyłowych wodorowych przedkładają plan projektu zgodnie z ust. 1, planowi
temu i wnioskowi o transgraniczną alokację kosztów towarzyszy odnosząca się do konkretnego projektu analiza kosztów
i korzyści, uwzględniająca korzyści wykraczające poza granice zainteresowanych państw członkowskich, a także biznesplan
oceniający opłacalność projektu, który obejmuje wybrany wariant finansowania i określa, czy zainteresowani operatorzy
sieci przesyłowych wodorowych zgadzają się na uzasadniony wniosek dotyczący transgranicznej alokacji kosztów.

Po konsultacji z operatorami sieci przesyłowych wodorowych odnośne organy regulacyjne podejmują wspólną decyzję
w sprawie alokacji kosztów inwestycji, które ma ponieść każdy operator sieci przesyłowej wodorowej na rzecz projektu.

3. Od dnia 1 stycznia 2033 r. wszyscy zainteresowani operatorzy sieci przesyłowych wodorowych negocjują system
rekompensat finansowych w celu zapewnienia finansowania transgranicznej infrastruktury wodoru, jeżeli nie pobiera się
taryf za dostęp do sieci przesyłowych wodorowych w punktach połączenia międzysystemowego między państwami
członkowskimi zgodnie z art. 7 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2024/1789. Opracowując ten system, operatorzy sieci
przesyłowych wodorowych prowadzą szeroko zakrojony proces konsultacji z udziałem wszystkich odpowiednich
uczestników rynku.

4. Zainteresowani operatorzy sieci przesyłowych wodorowych uzgadniają system rekompensat finansowych do dnia
31 grudnia 2035 r. oraz przedkładają go odnośnym organom regulacyjnym do wspólnego zatwierdzenia. Jeżeli w tym
terminie nie uda się osiągnąć porozumienia, odnośne organy regulacyjne podejmują wspólnie decyzję w terminie dwóch
lat. Jeżeli odnośne organy regulacyjne nie osiągną wspólnego porozumienia w terminie dwóch lat, ACER podejmuje decyzję
w procedurze określonej w art. 6 ust. 10 rozporządzenia (UE) 2019/942.

5. System rekompensat finansowych wdraża się zgodnie z art. 78 ust. 1 lit. c).

6. Przy przejściu na system rekompensat finansowych, wprowadzony mechanizm tych rekompensat nie może naruszać
obowiązujących umów dotyczących zdolności.

7. Dodatkowe informacje potrzebne do wdrożenia procesu określonego w niniejszym artykule, z uwzględnieniem
wymaganych procesów i terminów, procesu przeglądu i, w razie konieczności, zmiany systemu rekompensat finansowych,
umożliwiające uwzględnienie stopniowych zmian taryf i rozwoju sieci wodorowych, zostaną określone w kodeksie sieci
ustanowionym zgodnie z art. 72 rozporządzenia (UE) 2024/1789.