#### Art. 53.
1. Składowiska odpadów promieniotwórczych dzieli się na powierzchniowe i głębokie.
1a. (uchylony)
2. Składowisko odpadów promieniotwórczych otrzymuje, w drodze decyzji administracyjnej ministra właściwego
do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, status Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych.
3. Składowisko powierzchniowe odpadów promieniotwórczych otrzymuje status Krajowego Składowiska Odpadów
Promieniotwórczych, jeżeli co najmniej przez 11 miesięcy w roku umożliwia:
1) składowanie:
a) odpadów promieniotwórczych krótkożyciowych niskoaktywnych i średnioaktywnych,
b) zużytych zamkniętych źródeł promieniotwórczych krótkożyciowych niskoaktywnych i średnioaktywnych;
2) przechowywanie:
a) odpadów promieniotwórczych długożyciowych niskoaktywnych i średnioaktywnych,
b) zużytych zamkniętych źródeł promieniotwórczych długożyciowych niskoaktywnych i średnioaktywnych.
4. Składowisko głębokie odpadów promieniotwórczych otrzymuje status Krajowego Składowiska Odpadów Promienio-
twórczych, jeżeli co najmniej przez 11 miesięcy w roku umożliwia składowanie wszystkich kategorii odpadów promienio-
twórczych.

5. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi wydaje decyzję, o której mowa w ust. 2, na
wniosek kierownika jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na eksploatacji
składowiska odpadów promieniotwórczych.
6. Do wniosku o nadanie statusu Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych kierownik jednostki organi-
zacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na eksploatacji składowiska odpadów promieniotwór-
czych, dołącza kopię zezwolenia Prezesa Agencji na eksploatację składowiska odpadów promieniotwórczych oraz oświad-
czenie o spełnieniu warunków określonych odpowiednio w ust. 3 albo 4.
7. W przypadku gdy składowisko odpadów promieniotwórczych przestanie spełniać którykolwiek z warunków określonych
odpowiednio w ust. 3 albo 4, minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi odbiera temu składowisku,
w drodze decyzji administracyjnej, status Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych.
#### Art. 53a.
1. Składowiska odpadów promieniotwórczych lokalizuje się, buduje, eksploatuje i zamyka w sposób unie-
możliwiający otrzymanie przez osoby z ogółu ludności w ciągu roku dawki skutecznej (efektywnej) ze wszystkich dróg
narażenia przekraczającej wartość 0,1 mSv.
2. Składowiska odpadów promieniotwórczych lokalizuje się na obszarach, na których środowisko przyrodnicze pod-
lega łagodnie przebiegającej ewolucji, a warunki nią kształtowane mogą być wiarygodnie prognozowane przez:
1) 500 lat – w przypadku składowiska powierzchniowego;
2) 10 000 lat – w przypadku składowiska głębokiego.
3. Składowisko głębokie lokalizuje się w formacjach geologicznych posiadających miąższość i rozciągłość niezbędne
dla obiektów składowiska i filarów ochronnych.
#### Art. 53b.
1. Składowisk głębokich odpadów promieniotwórczych nie lokalizuje się:
1) na obszarach występowania lub zagrożonych oddziaływaniem gwałtownych zjawisk, w tym:
a) powodzi o większym prawdopodobieństwie pojawienia się niż dla wody 1000-letniej,
b) zwiększonej aktywności sejsmicznej naturalnej lub indukowanej działalnością człowieka,
c) zwiększonej aktywności tektonicznej oraz na przebiegu stref uskokowych,
d) ruchów masowych ziemi,
e) osiadania lub zapadania się terenu,
f) zjawisk krasowych lub sufozyjnych,
g) intensywnej erozji wgłębnej lub powierzchniowej;
2) w obrębie obszarów aglomeracji miejskich i skupionego osadnictwa oraz obszarach wyższej wartości społecznej (kulturowej,
rekreacyjnej i zdrowotnej);
3) w strefach ochronnych ujęć wody i obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych;
4) w strefach zasilania głównych i użytkowych zbiorników wód podziemnych;
5) w podziemnych wyrobiskach górniczych powstałych w wyniku wydobycia kopalin;
6) na terenach górniczych wyznaczonych do działalności polegającej na wydobywaniu kopalin ze złóż;
7) na obszarach, na których udokumentowano złoża kopalin, których miejsce występowania może być niesprzyjające dla
lokalizacji składowiska;
8) w obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1125 oraz z 2025 r. poz. 409).
2. Składowiska głębokie mogą być lokalizowane w miejscach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 5, w przypadku wykazania
na podstawie ocen i analiz, o których mowa w art. 53c ust. 1 i w art. 53d ust. 1, braku negatywnego wpływu czynników,
o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 5, na bezpieczeństwo składowiska.
3. Składowisk powierzchniowych odpadów promieniotwórczych nie lokalizuje się na obszarach, o których mowa w ust. 1,
oraz:
1) poniżej poziomu zwierciadła wód podziemnych i na terenach, na których może występować stałe lub okresowe pod-
tapianie obiektów składowiska;

2) w rejonach charakteryzujących się krótkimi drogami krążenia wód powodującymi szybką migrację zanieczyszczeń do
biosfery lub zbiorników podziemnych wód użytkowych;
3) poniżej poziomu zwierciadła wód, rzek lub jezior znajdujących się w jego pobliżu;
4) w rejonie zagrożonym podtapianiem, zatapianiem wodami pośniegowymi lub nawalnymi deszczami.
4. Składowiska powierzchniowe lokalizuje się tak, żeby miały naturalną barierę geologiczną, zapewniającą właściwości
izolacyjne podłoża przez występowanie ciągłej warstwy utworów:
1) słabo przepuszczalnych o współczynniku filtracji nie większym niż 10-6–10-9 m/s i miąższości nie mniejszej niż 50 m
lub
2) praktycznie nieprzepuszczalnych o współczynniku filtracji nie większym niż 10-9 m/s i miąższości nie mniejszej niż 10 m.
5. W miejscach, gdzie naturalna bariera geologiczna ma miąższość mniejszą niż określona w ust. 4, jednak nie mniejszą
niż 5 m dla utworów słabo przepuszczalnych i 1 m dla utworów praktycznie nieprzepuszczalnych, stosuje się sztucznie
wykonaną barierę, która wraz z barierą naturalną zapewni przepuszczalność nie większą niż określona w ust. 4.
#### Art. 53c.
1. Przed wyborem lokalizacji składowiska odpadów promieniotwórczych, inwestor przeprowadza badania
i pomiary terenu przeznaczonego pod lokalizację składowiska odpadów promieniotwórczych, a na ich podstawie dokonuje
oceny tego terenu.
2. Ocena, o której mowa w ust. 1, dotyczy spełniania wymagań lokalizacyjnych, o których mowa w art. 53a i w art. 53b,
i obejmuje następujące czynniki:
1) społeczno-ekonomiczne, z uwzględnieniem:
a) warunków demograficznych,
b) zagospodarowania przestrzennego,
c) struktury własnościowej,
d) wartości społecznych (kulturowych, rekreacyjnych i zdrowotnych);
2) geograficzno-przyrodnicze, z uwzględnieniem:
a) budowy geologicznej (strukturalnej) oraz jej ewolucji,
b) geomorfologii oraz jej ewolucji,
c) występowania zasobów naturalnych i ich znaczenia,
d) warunków hydrogeologicznych,
e) warunków hydrologicznych,
f) warunków meteorologicznych i klimatycznych,
g) zagrożeń dla trwałej stabilności obszaru lokalizacyjnego ze strony procesów przyrodniczych i związanych z działal-
nością gospodarczą,
h) rozkładów stężeń izotopów promieniotwórczych w gruncie, wodach powierzchniowych, wodach podziemnych
i w atmosferze oraz analizy rozkładu mocy dawki promieniowania jonizującego według stanu na dzień przepro-
wadzania oceny,
i) warunków geochemicznych.
#### Art. 53d.
1. Inwestor, przed wystąpieniem do Prezesa Agencji z wnioskiem o wydanie zezwolenia na budowę składo-
wiska odpadów promieniotwórczych, przeprowadza analizy bezpieczeństwa składowiska obejmujące w szczególności:
1) wpływ wybranej lokalizacji i rozwiązań projektowych na bezpieczeństwo składowiska;
2) technologię przygotowywania odpadów do składowania;
3) oszacowanie rocznej dawki skutecznej (efektywnej) dla pracowników oraz osób z ogółu ludności w trakcie eksploatacji,
zamknięcia oraz po zamknięciu składowiska.
2. Inwestor opracowuje raport bezpieczeństwa składowiska odpadów promieniotwórczych zawierający w szczególności:
1) wyniki oceny terenu, o której mowa w art. 53c ust. 1;
2) dane wykorzystane do sporządzenia tej oceny, w szczególności dokumentację geologiczną;

3) wyniki analiz bezpieczeństwa, o których mowa w ust. 1;
4) opis zintegrowanego systemu zarządzania;
5) opis rozwiązań mających na celu zapewnienie długoterminowego bezpieczeństwa ludności i środowiska po zamknięciu
składowiska.
3. Raport, o którym mowa w ust. 2, dołącza się do wniosku o wydanie zezwolenia na budowę składowiska.
4. Do wniosku o wydanie zezwolenia na eksploatację i zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych dołącza się
zaktualizowany raport, o którym mowa w ust. 2, wraz z opisem zmian.
#### Art. 54.
1. Organ właściwy do wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dotyczącej składo-
wiska odpadów promieniotwórczych na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodaro-
waniu przestrzennym wydaje tę decyzję po uzyskaniu pozytywnej opinii Prezesa Agencji w zakresie ochrony radiologicznej
i ochrony fizycznej oraz pozytywnej opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie ochrony fizycznej.
2. W przypadku gdy składowisko odpadów promieniotwórczych zostało umieszczone w projekcie miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego lub planu zagospodarowania przestrzennego województwa, projekt planu wymaga uzgod-
nienia w trybie określonym w przepisach ustawy, o której mowa w ust. 1, z:
1) Prezesem Agencji – w zakresie ochrony radiologicznej oraz ochrony fizycznej;
2) Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w zakresie ochrony fizycznej.
#### Art. 55.
(uchylony)
#### Art. 55a.
(uchylony)
#### Art. 55b.
1. W składowiskach powierzchniowych można składować:
1) odpady promieniotwórcze krótkożyciowe:
a) niskoaktywne,
b) średnioaktywne;
2) zużyte zamknięte źródła promieniotwórcze krótkożyciowe:
a) niskoaktywne,
b) średnioaktywne,
c) wysokoaktywne.
2. W składowiskach głębokich można składować wszystkie kategorie odpadów promieniotwórczych.
3. Prezes Agencji może w zezwoleniu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, wyłączyć niektóre odpady promieniotwór-
cze z możliwości składowania w danym składowisku odpadów promieniotwórczych ze względu na ich właściwości fizyko-
chemiczne, w szczególności zawartość izotopów, właściwości palne, generowanie gazów, degradację biologiczną, zawar-
tość wody, obecność związków kompleksujących, wybuchowość lub wydzielane ciepło.
#### Art. 55c.
1. Każdy ma prawo do uzyskania od kierownika jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną
z narażeniem, polegającą na eksploatacji lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych, pisemnej informacji
o stanie ochrony radiologicznej składowiska odpadów promieniotwórczych, jego wpływie na zdrowie ludzi i na środowisko
oraz o wielkości i o składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwórczych ze składowiska do środowiska.
2. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na eksploatacji lub
zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych:
1) zamieszcza na stronie internetowej tej jednostki organizacyjnej, nie rzadziej niż co 12 miesięcy, informację o stanie
ochrony radiologicznej składowiska odpadów promieniotwórczych, jego wpływie na zdrowie ludzi i na środowisko
oraz o wielkości i składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwórczych ze składowiska do środowiska;
2) prowadzi działalność informacyjną i edukacyjną dotyczącą funkcjonowania tego składowiska, w szczególności wydaje
biuletyn informacyjny dla mieszkańców gminy, na terenie której znajduje się składowisko, na temat funkcjonowania
składowiska odpadów promieniotwórczych, co najmniej dwa razy w roku.
3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na eksploatacji lub
zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych, informuje niezwłocznie Prezesa Agencji, wojewodę, starostę oraz
wójta (burmistrza, prezydenta miasta) gminy, na której terenie jest zlokalizowane składowisko, oraz wójta (burmistrza, pre-
zydenta miasta) gmin sąsiadujących z tą gminą o zdarzeniach w składowisku mogących spowodować lub powodujących
powstanie zagrożenia.

4. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na eksploatacji lub
zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych, zamieszcza na stronie internetowej tej jednostki oraz przekazuje
Prezesowi Agencji informację o zaistniałych, w okresie poprzednich 12 miesięcy, zdarzeniach powodujących powstanie
zagrożenia.
5. Prezes Agencji udostępnia na zasadach określonych w przepisach o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko informacje o:
1) stanie ochrony radiologicznej składowisk odpadów promieniotwórczych, ich wpływie na zdrowie ludzi i środowisko;
2) wielkości i składzie izotopowym uwolnień substancji promieniotwórczych ze składowisk odpadów promieniotwór-
czych do środowiska;
3) zdarzeniach w składowiskach odpadów promieniotwórczych powodujących powstawanie zagrożenia;
4) wydanych zezwoleniach dotyczących składowisk odpadów promieniotwórczych.
6. Informacje dotyczące ochrony fizycznej, zabezpieczeń materiałów jądrowych oraz informacje stanowiące tajemnicę
przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie podlegają udostępnieniu.
#### Art. 55d.
1. W projekcie, w procesie budowy, eksploatacji oraz zamknięcia składowiska odpadów promieniotwórczych
nie stosuje się rozwiązań i technologii, które nie zostały sprawdzone w praktyce w składowiskach odpadów promieniotwór-
czych lub za pomocą prób, badań oraz analiz.
2. Do projektowania, budowy, eksploatacji oraz zamknięcia głębokich składowisk odpadów promieniotwórczych,
w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze.
3. Do projektowania, budowy, eksploatacji oraz zamknięcia powierzchniowych składowisk odpadów promieniotwór-
czych, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
#### Art. 55e.
Projekt składowiska odpadów promieniotwórczych w szczególności:
1) uwzględnia konieczność zapewnienia ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej oraz konieczność zachowania pod-
krytyczności podczas eksploatacji i zamknięcia składowiska oraz po jego zamknięciu;
2) uwzględnia sekwencję kolejnych barier ochronnych zapewniających spełnienie wymagań, o których mowa w pkt 1,
nawet w przypadku uszkodzenia jednej z barier;
3) zawiera rozwiązania, które umożliwiają pewną, stabilną, łatwą i bezpieczną w zarządzaniu eksploatację i zamknięcie
składowiska odpadów promieniotwórczych;
4) uwzględnia charakterystykę wybranej lokalizacji.
#### Art. 55f.
1. Składowisko odpadów promieniotwórczych buduje się, eksploatuje oraz zamyka w sposób zapewniający
ochronę radiologiczną pracowników i ludności, zgodnie z zezwoleniem wydanym przez Prezesa Agencji oraz z wdrożonym
w jednostce organizacyjnej zintegrowanym systemem zarządzania. Do zintegrowanego systemu zarządzania stosuje się od-
powiednio przepisy art. 36k ust. 2.
1a. Dokumentację opisującą zintegrowany system zarządzania przedkłada się do zatwierdzenia Prezesowi Agencji
wraz z wnioskiem o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z narażeniem, polegającej na budowie,
eksploatacji lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych.
2. Po zamknięciu składowiska dawka skuteczna (efektywna) ze wszystkich dróg narażenia, jaką może otrzymać osoba
z ogółu ludności od tego składowiska w ciągu roku, nie może przekroczyć wartości 0,1 mSv.
3. Zamknięte składowisko odpadów promieniotwórczych oznacza się tablicą informacyjną, o której mowa w art. 52 ust. 4.
#### Art. 55g.
1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na
eksploatacji lub zamknięciu składowiska odpadów promieniotwórczych, przeprowadza ocenę okresową bezpieczeństwa
składowiska, zwaną dalej „oceną okresową bezpieczeństwa”, pod względem zgodności z zezwoleniem, przepisami prawa
oraz normami krajowymi i międzynarodowymi dotyczącymi standardów bezpieczeństwa dla składowisk. W ocenie okresowej
bezpieczeństwa wskazuje się zmiany wprowadzone w składowisku od poprzedniej oceny okresowej bezpieczeństwa lub od
rozpoczęcia eksploatacji składowiska.
2. Ocenę okresową bezpieczeństwa przeprowadza się z częstotliwością określoną w zezwoleniu na eksploatację skła-
dowiska odpadów promieniotwórczych, jednak nie rzadziej niż co 15 lat.
3. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na eksploatacji
składowiska odpadów promieniotwórczych, sporządza szczegółowy plan oceny okresowej bezpieczeństwa, który przedsta-
wia do zatwierdzenia Prezesowi Agencji. Zatwierdzenie planu okresowej oceny bezpieczeństwa następuje w drodze decyzji.

4. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na eksploatacji
składowiska odpadów promieniotwórczych, na podstawie oceny okresowej bezpieczeństwa, sporządza raport z oceny okre-
sowej bezpieczeństwa i w terminie określonym w zezwoleniu na eksploatację składowiska przedstawia go do zatwierdzenia
Prezesowi Agencji.
5. Prezes Agencji, przed zatwierdzeniem raportu, o którym mowa w ust. 4, zasięga, w zakresie ochrony fizycznej, opinii
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
6. Prezes Agencji wydaje decyzję w przedmiocie zatwierdzenia raportu, o którym mowa w ust. 4, w terminie 6 miesięcy
od dnia jego otrzymania.
7. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres oceny okresowej bezpieczeństwa oraz zakres raportu z tej
oceny dla składowiska odpadów promieniotwórczych, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia kompleksowej i wiary-
godnej informacji o stanie bezpieczeństwa składowisk odpadów promieniotwórczych.
#### Art. 55h.
Konstrukcja składowiska odpadów promieniotwórczych umożliwia:
1) ciągłą kontrolę spełnienia założeń projektowych dotyczących bezpieczeństwa składowiska;
2) zamknięcie składowiska przed terminem przewidzianym w projekcie – w przypadku zaistnienia takiej konieczności;
3) wykonanie prac związanych z zamknięciem składowiska;
4) zachowanie naturalnych charakterystyk wybranej lokalizacji mających zapewnić długoterminowe bezpieczeństwo
składowiska po jego zamknięciu;
5) rozbudowę składowiska.
#### Art. 55i.
1. Składowisko powierzchniowe odpadów promieniotwórczych po zakończeniu eksploatacji zamyka się
zgodnie z zezwoleniem Prezesa Agencji oraz wdrożonym w jednostce organizacyjnej zintegrowanym systemem zarządzania,
w sposób zabezpieczający w szczególności przed:
1) infiltracją wód opadowych w głąb składowiska;
2) nieświadomą penetracją przez człowieka;
3) niszczącym działaniem roślin lub zwierząt.
2. Składowisko głębokie odpadów promieniotwórczych po zakończeniu eksploatacji zamyka się w sposób określony
w ust. 1 oraz w sposób zabezpieczający przed wydostawaniem się ze składowiska produktów gazowych.
3. Obszar składowiska głębokiego oraz składowiska powierzchniowego odpadów promieniotwórczych po zamknięciu
podlega ochronie fizycznej zgodnie z przepisami o ochronie osób i mienia, dostosowanej do zagrożenia, które może powstać
ze strony składowiska w wyniku nieświadomego albo celowego działania człowieka.
#### Art. 55j.
1. Kierownik jednostki organizacyjnej, przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie zezwolenia na budowę
lub eksploatację składowiska odpadów promieniotwórczych, opracowuje program zamknięcia składowiska i przedstawia go
do zatwierdzenia Prezesowi Agencji wraz z wnioskiem o wydanie zezwolenia.
2. Program, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1) przewidywany termin zakończenia eksploatacji składowiska;
2) koncepcję zamknięcia składowiska uwzględniającą właściwości materiałów pokrywy składowiska;
3) harmonogram prac niezbędnych do zamknięcia składowiska z zapewnieniem długoterminowego bezpieczeństwa lud-
ności i środowiska zgodnie z art. 53a;
4) plan monitoringu obszaru składowiska i wokół składowiska po zamknięciu, uwzględniający charakterystykę odpadów;
5) przewidywane ograniczniki dawki (limity użytkowe dawki) dla pracowników i ludności w trakcie prac mających na
celu zamknięcie składowiska oraz po ich zakończeniu.
3. Program, o którym mowa w ust. 1, aktualizuje się w toku eksploatacji i zamknięcia składowiska, nie rzadziej niż raz
na 15 lat, a w przypadku zakończenia eksploatacji składowiska z przyczyny nieuwzględnionej w tym programie – nie-
zwłocznie po zakończeniu jego eksploatacji. Zaktualizowany program zamknięcia składowiska przedstawia się do zatwier-
dzenia Prezesowi Agencji. Prezes Agencji zatwierdza zaktualizowany program zamknięcia składowiska w drodze decyzji.
#### Art. 55k.
1. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonującej działalność związaną z narażeniem, polegającą na zamknię-
ciu składowiska, sporządza raport z zamknięcia składowiska odpadów promieniotwórczych, który przedstawia Prezesowi
Agencji do zatwierdzenia w terminie określonym w zezwoleniu na zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych.
Zakres raportu ustala Prezes Agencji w zezwoleniu na zamknięcie składowiska odpadów promieniotwórczych.
2. Prezes Agencji zatwierdza raport z zamknięcia składowiska odpadów promieniotwórczych w drodze decyzji.

3. Za dzień zakończenia zamknięcia składowiska odpadów promieniotwórczych uznaje się dzień zatwierdzenia przez
Prezesa Agencji raportu z jego zamknięcia.
4. Do zamkniętego składowiska odpadów promieniotwórczych przepis art. 23a stosuje się odpowiednio.
#### Art. 55l.
Prezes Agencji wydaje decyzję administracyjną w sprawie zezwolenia na budowę, eksploatację lub zamknięcie
składowiska odpadów promieniotwórczych w terminie 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku wraz z wymaganymi doku-
mentami.
#### Art. 55m.
Do postępowania o wydanie zezwolenia na budowę, eksploatację i zamknięcie składowiska odpadów pro-
mieniotwórczych nie stosuje się przepisu art. 31 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administra-
cyjnego.
#### Art. 55n.
1. Prezes Agencji, po otrzymaniu wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności związanej
z narażeniem polegającej na budowie składowiska odpadów promieniotwórczych, niezwłocznie ogłasza na swoich stronach
podmiotowych w Biuletynie Informacji Publicznej treść wniosku wraz ze skróconym raportem bezpieczeństwa oraz infor-
macje o:
1) wszczęciu postępowania w sprawie wydania zezwolenia na budowę składowiska;
2) możliwości składania uwag i wniosków;
3) sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie 21-dniowy termin ich składania;
4) terminie i miejscu rozprawy administracyjnej.
2. Uwagi i wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, można wnosić:
1) pisemnie;
2) ustnie do protokołu;
3) za pomocą środków komunikacji elektronicznej, bez konieczności opatrywania ich kwalifikowanym podpisem elek-
tronicznym.
3. Rozprawa, o której mowa w art. 89 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego,
jest otwarta dla społeczeństwa.
4. Prezes Agencji w uzasadnieniu decyzji podaje informacje o udziale społeczeństwa w postępowaniu oraz o tym,
w jaki sposób zostały uwzględnione uwagi i wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
5. Informacje, o których mowa w ust. 1, Prezes Agencji ogłasza w prasie obejmującej swoim zasięgiem gminę, w której
granicach znajduje się teren objęty wnioskiem o wydanie zezwolenia, oraz gminy sąsiadujące.
#### Art. 55o.
1. W toku oceny wniosku o wydanie zezwolenia Prezes Agencji może:
1) przeprowadzać kontrole w miejscu, w którym ma być wykonywana działalność objęta wnioskiem;
2) korzystać z pomocy biegłych, ekspertów i laboratoriów;
3) żądać wykonania badań lub ekspertyz w zakresie spełnienia warunków ochrony radiologicznej.
2. Koszty uzasadnionych czynności dokonywanych w toku oceny wniosku o wydanie zezwolenia przez biegłych, eks-
pertów i laboratoria, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz wykonania badań lub ekspertyz, o których mowa w ust. 1 pkt 3,
ponosi jednostka organizacyjna występująca z wnioskiem o wydanie zezwolenia. Do kosztów uzasadnionych czynności
dokonywanych w toku oceny wniosku o wydanie zezwolenia przez biegłych, ekspertów i laboratoria, o których mowa
w ust. 1 pkt 2, przepisy art. 39e ust. 2a–2e stosuje się odpowiednio.
#### Art. 55p.
W zezwoleniu określa się warunki wykonywania działalności objętej tym zezwoleniem, w szczególności
w zakresie:
1) wskazania odpadów promieniotwórczych, które zostały wyłączone z możliwości składowania w danym składowisku;
2) szczegółowych wymagań w zakresie przygotowania odpadów promieniotwórczych do składowania w danym składo-
wisku;
3) planowania i procedur awaryjnych.

#### Art. 55q.
1. Prezes Agencji może dokonać zmiany warunków wykonywania działalności objętej zezwoleniem w przypadku
stwierdzenia, że jest to niezbędne dla zapewnienia ochrony radiologicznej, ochrony fizycznej lub zabezpieczeń materiałów
jądrowych.
2. W postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, przepis art. 55o stosuje się odpowiednio.
#### Art. 55r.
1. Przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie zezwolenia na budowę składowiska odpadów promieniotwór-
czych wnioskodawca jest obowiązany uzyskać:
1) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji, na zasadach określonych w przepisach o udostępnianiu
informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko.
2) (uchylony)
2. (uchylony)
3. Warunkiem wydania zezwolenia na budowę składowiska odpadów promieniotwórczych jest uprzednie przedłożenie
przez inwestora opinii Komisji Europejskiej, wydanej na podstawie art. 37 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę
Energii Atomowej (Euratom).
#### Art. 55ra.
Do zezwolenia na budowę składowiska odpadów promieniotwórczych, poprzedzonego decyzją o środowisko-
wych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy art. 72 ust. 6 i 6a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
#### Art. 55s.
Wydanie zezwolenia na budowę składowiska odpadów promieniotwórczych jest warunkiem uzyskania pozwo-
lenia na budowę tego składowiska, wydawanego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
budowlane.
#### Art. 55t.
Budowa składowiska odpadów promieniotwórczych jest inwestycją celu publicznego w rozumieniu prze-
pisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145, 1222, 1717 i 1881 oraz
z 2025 r. poz. 1077 i 1080).
#### Art. 56.
1. Działalność w zakresie postępowania z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym
wykonywana jest przez przedsiębiorstwo użyteczności publicznej, o którym mowa w rozdziale 14.
2. Działalność, o której mowa w ust. 1, z wyłączeniem działalności polegającej na składowaniu odpadów promienio-
twórczych i wypalonego paliwa jądrowego oraz ich transporcie do składowiska, może być wykonywana przez inną jed-
nostkę organizacyjną, jeżeli spełnia ona wymagania dotyczące bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej i uzyska
zezwolenie. W szczególności jednostka organizacyjna, w której powstały odpady promieniotwórcze lub wypalone paliwo
jądrowe, może je przetwarzać i przechowywać przez czas określony w zezwoleniu.
#### Art. 57.
1. Gminie, na terenie której znajduje się Krajowe Składowisko Odpadów Promieniotwórczych, przysługuje
coroczna opłata z budżetu państwa:
1) od dnia przyjęcia pierwszego odpadu do składowiska do dnia podjęcia decyzji o zamknięciu składowiska – w wysokości
400 % dochodów z tytułu podatku od nieruchomości znajdujących się na terenie gminy, uzyskanych w roku poprzed-
nim, jednak nie większa niż 10 500 tys. zł;
2) po podjęciu decyzji o zamknięciu składowiska – w wysokości 50 % dochodów z tytułu podatku od nieruchomości
znajdujących się na terenie gminy, uzyskanych w roku zamknięcia składowiska, przez okres odpowiadający okresowi
eksploatacji składowiska.
2. Opłata, o której mowa w ust. 1, jest przekazywana gminie z budżetu państwa w równych ratach kwartalnych, w ter-
minie do 14 dni od upływu ostatniego miesiąca kwartału.
3. Rata kwartalna nie przysługuje gminie, jeżeli w następstwie decyzji organów gminy albo powiatu, na którego
obszarze położona jest gmina, nie było możliwe w dowolnym okresie w danym kwartale przyjmowanie odpadów promienio-
twórczych do składowiska.
4. W przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 571 ust. 1 lub 4, rata kwartalna wypłacana za pierw-
szy kwartał następnego roku ulega pomniejszeniu o 30 %.
Art. 57¹. 1. Gmina, która otrzymała opłatę, o której mowa w art. 57, upowszechnia na swoim terenie informację o wy-
korzystaniu tej opłaty. W informacji wskazuje się w szczególności podstawę otrzymywania opłaty przez gminę, kwotę
opłaty otrzymaną w roku poprzednim oraz jej procentowy udział w dochodach i wydatkach gminy.

2. Upowszechnienie informacji, o której mowa w ust. 1, odbywa się w szczególności przez:
1) zamieszczenie na stałe, w widocznym miejscu, na stronie głównej strony internetowej gminy;
2) zamieszczenie w formie ogłoszenia w siedzibie urzędu gminy;
3) doręczenie ulotki wraz z decyzją, o której mowa w art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach
lokalnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 707).
3. Koszty upowszechniania informacji, o której mowa w ust. 1, ponosi gmina.
4. Gmina przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki surowcami energetycznymi roczne sprawozdanie
z wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w terminie do 31 stycznia roku następnego.
#### Art. 57a.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe przesłanki kwalifikowania odpadów promieniotwórczych do kategorii i podkategorii,
2) wzór karty ewidencyjnej i sposób jej wypełniania,
3) okresy przechowywania kart ewidencyjnych, ich kopii oraz kopii wspólnej ewidencji,
4) szczegółowe warunki przechowywania odpadów promieniotwórczych lub wypalonego paliwa jądrowego,
5) szczegółowe wymagania dla obiektów, pomieszczeń i opakowań przeznaczonych do przechowywania poszczególnych
kategorii odpadów promieniotwórczych,
6) zakres przeprowadzania kontroli przechowalników wypalonego paliwa jądrowego,
7) szczegółowe wymagania dla poszczególnych rodzajów składowisk w zakresie ich eksploatacji i budowy,
8) szczegółowe wymagania w zakresie przygotowania odpadów promieniotwórczych do składowania,
9) sposób i zakres przeprowadzania kontroli zgodności stanu odpadów promieniotwórczych z informacjami zamieszczo-
nymi w karcie ewidencyjnej,
10) wzory tablic informacyjnych do oznaczania wejść do:
a) przechowalnika wypalonego paliwa jądrowego,
b) magazynu odpadów promieniotwórczych,
c) składowiska odpadów promieniotwórczych
– kierując się koniecznością zapewnienia spełnienia wymagań bezpieczeństwa w działaniach w postępowaniu z odpadami
promieniotwórczymi lub z wypalonym paliwem jądrowym oraz ochrony interesów przyszłych pokoleń.
#### Art. 57b.
1. Odpady promieniotwórcze można składować w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie
trzecim, z którym zawarto porozumienie w sprawie składowania odpadów promieniotwórczych w składowiskach odpadów
promieniotwórczych, jeżeli to porozumienie weszło w życie.
2. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycz-
nymi.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi powiadamia Komisję Europejską o treści porozu-
mienia, o którym mowa w ust. 1, przed dokonaniem przemieszczenia w rozumieniu art. 62b pkt 10 oraz podejmuje uzasadnione
działania, aby upewnić się, że:
1) państwo przeznaczenia, o którym mowa w art. 62b pkt 5, zawarło umowę z Europejską Wspólnotą Energii Atomowej
obejmującą gospodarowanie wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi lub jest stroną Wspólnej
konwencji bezpieczeństwa w postępowaniu z wypalonym paliwem jądrowym i bezpieczeństwa w postępowaniu z od-
padami promieniotwórczymi, sporządzonej w Wiedniu dnia 5 września 1997 r. (Dz. U. z 2002 r. poz. 1704);
2) w państwie przeznaczenia, o którym mowa w art. 62b pkt 5, istnieją programy gospodarowania odpadami promienio-
twórczymi oraz ich trwałego składowania mające na celu:
a) wyeliminowanie tworzenia nieuzasadnionych obciążeń dla przyszłych pokoleń,
b) zagwarantowanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa, aby chronić pracowników i ogół społeczeństwa przed
zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego,
c) zapewnienie informowania oraz udziału społeczeństwa w zakresie gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym
i odpadami promieniotwórczymi, biorąc pod uwagę kwestie bezpieczeństwa i informacji prawnie chronionych;

3) obiekt trwałego składowania w państwie przeznaczenia ma zezwolenie na przemieszczenie odpadów promieniotwór-
czych, działa przed dokonaniem przemieszczenia i jest zarządzany zgodnie z wymogami ustanowionymi w ramach
programu gospodarowania odpadami promieniotwórczymi oraz ich trwałego składowania istniejącego w państwie
przeznaczenia.
#### Art. 57c.
1. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi opracowuje krajowy plan postępowa-
nia z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym, zwany dalej „krajowym planem postępowania z od-
padami”.
2. Krajowy plan postępowania z odpadami określa w szczególności:
1) cele i zadania w zakresie postępowania z odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym w Rzeczy-
pospolitej Polskiej;
2) etapy realizacji celów, o których mowa w pkt 1, wraz z podaniem ram czasowych do osiągnięcia tych etapów;
3) ilość wypalonego paliwa jądrowego i odpadów promieniotwórczych ze wskazaniem lokalizacji, zgodnie z klasyfikacją
odpadów promieniotwórczych, o której mowa w art. 47, z uwzględnieniem prognozowanych, przyszłych ilości odpadów
promieniotwórczych i wypalonego paliwa jądrowego, w tym ilości pochodzących z likwidacji obiektów energetyki
jądrowej;
4) koncepcje i rozwiązania techniczne w odniesieniu do gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym i odpadami pro-
mieniotwórczymi od ich powstania aż do składowania;
5) koncepcje działań podejmowanych po zamknięciu składowiska wraz ze wskazaniem okresu, w jakim prowadzona będzie
kontrola, oraz środków podejmowanych w celu zachowania wiedzy o składowisku;
6) działania badawcze, rozwojowe i demonstracyjne, które są niezbędne do wdrożenia rozwiązań w zakresie gospodaro-
wania wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi;
7) wskazanie wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów obowiązków podmiotów zaangażowanych w reali-
zację krajowego planu postępowania z odpadami oraz najważniejszych wskaźników służących monitorowaniu jego
realizacji;
8) wysokość kosztów realizacji krajowego planu postępowania z odpadami wraz z założeniami ich oceny i rozkładem
kosztów w czasie;
9) wskazanie obowiązujących rozwiązań finansowych w zakresie gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym i odpa-
dami promieniotwórczymi;
10) wskazanie zawartych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych w zakresie gospodarowania wypalonym
paliwem jądrowym lub odpadami promieniotwórczymi;
11) wskazanie sposobu informowania pracowników i ogółu społeczeństwa w zakresie gospodarowania wypalonym paliwem
jądrowym lub odpadami promieniotwórczymi;
12) wskazanie sposobu udziału społeczeństwa w procesie podejmowania decyzji w sprawach związanych z gospodarowa-
niem wypalonym paliwem jądrowym lub odpadami promieniotwórczymi.
3. Krajowy plan postępowania z odpadami zawiera:
1) część prognostyczną obejmującą okres nie krótszy niż 20 lat od dnia przyjęcia albo ostatniej aktualizacji;
2) program działań wykonawczych wraz ze wskazanymi instrumentami jego realizacji.
4. Krajowy plan postępowania z odpadami aktualizuje się nie rzadziej niż raz na osiem lat, uwzględniając postęp tech-
niczny i naukowy, dobre praktyki w zakresie gospodarowania wypalonym paliwem i odpadami promieniotwórczymi, a także
wnioski i zalecenia będące wynikiem przeglądu, o którym mowa w art. 57g.
#### Art. 57d.
1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, przyj-
muje krajowy plan postępowania z odpadami w drodze uchwały.
2. Uchwała, o której mowa w ust. 1, wraz z krajowym planem postępowania z odpadami, podlega ogłoszeniu w Dzien-
niku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do aktualizacji krajowego planu postępowania z odpadami.

#### Art. 57e.
1. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi przekazuje krajowy plan postępowania
z odpadami Komisji Europejskiej niezwłocznie po jego przyjęciu przez Radę Ministrów.
2. Jeżeli w wyniku aktualizacji krajowego planu postępowania z odpadami dokonano istotnych zmian jego treści,
minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi powiadamia o nich Komisję Europejską.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi przedstawia wyjaśnienia lub informację o zmia-
nach wprowadzonych do krajowego planu postępowania z odpadami w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania zapytania
Komisji Europejskiej.
#### Art. 57f.
1. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi opracowuje, co dwa lata, w terminie do
dnia 30 czerwca danego roku, sprawozdanie z realizacji krajowego planu postępowania z odpadami i przedstawia je Radzie
Ministrów.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi ogłasza w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, przyjęte przez Radę Ministrów sprawozdanie z realizacji krajowego
planu postępowania z odpadami.
#### Art. 57g.
1. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, nie rzadziej niż raz na 10 lat, poddaje
krajowy plan postępowania z odpadami i jego realizację międzynarodowemu przeglądowi zewnętrznemu.
2. Informację o wynikach przeglądu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energe-
tycznymi niezwłocznie przekazuje Komisji Europejskiej oraz właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej.