#### Rozdział 3
Obowiązki podmiotów publicznych w zakresie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych
#### Art. 32.
1. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad opracowuje plan lokalizacji ogólnodostępnych stacji
ładowania oraz stacji gazu ziemnego wzdłuż pozostających w jego zarządzie dróg sieci bazowej TEN-T, na okres nie krótszy
niż 5 lat.
2. Plan, o którym mowa w ust. 1, określa liczbę i miejsce położenia ogólnodostępnych stacji ładowania oraz stacji
gazu ziemnego, z uwzględnieniem punktów tankowania sprężonego gazu ziemnego (CNG) oraz punktów tankowania skroplo-
nego gazu ziemnego (LNG), niezbędnych do pokrycia zapotrzebowania na paliwa alternatywne w pojazdach poruszających się
po drogach sieci bazowej TEN-T.
3. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad konsultuje projekt planu, o którym mowa w ust. 1, z właściwymi
operatorami systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych i gazowych oraz z podmiotami zarządzającymi miejscami
obsługi podróżnych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. –
Prawo budowlane.
4. Operatorzy systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych i gazowych oraz podmioty zarządzające miejscami
obsługi podróżnych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. –
Prawo budowlane, przekazują stanowisko do projektu planu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzy-
mania tego projektu. Stanowisko zawiera ocenę technicznych i ekonomicznych warunków przyłączenia punktów ładowania
oraz stacji gazu ziemnego w lokalizacjach wskazanych w planie, o którym mowa w ust. 1.
5. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad publikuje plan, o którym mowa w ust. 1, wraz z wynikami konsul-
tacji i stanowiskami operatorów systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych i gazowych, na stronie internetowej
obsługującego go urzędu.
6. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w planie, o którym mowa w ust. 1, może ująć lokalizację punktów
tankowania wodoru, czyli zespołów urządzeń służących do zaopatrywania w wodór pojazdów napędzanych wodorem w celu
napędu silników tych pojazdów, jeśli lokalizacja takich punktów będzie uzasadniona potrzebami rozwoju rynku paliw alter-
natywnych. Przepisy ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.
#### Art. 33.
1. Podmiot zarządzający portem należącym do sieci bazowej TEN-T przygotowuje plan lokalizacji punktów
bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) lub możliwości bunkrowania za pomocą bunkierek oraz punktów zasilania
jednostek pływających energią elektryczną z lądu, uwzględniając ocenę, o której mowa w art. 43 ust. 2 pkt 8.
2. Plan, o którym mowa w ust. 1, określa liczbę i miejsce położenia punktów bunkrowania skroplonego gazu ziemnego
(LNG) oraz punktów zasilania jednostek pływających energią elektryczną z lądu.
3. (uchylony)
4. (uchylony)
5. Podmiot zarządzający portem należącym do sieci bazowej TEN-T publikuje plan, o którym mowa w ust. 1, na swojej
stronie internetowej.

10) W brzmieniu ustalonym przez art. 43 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.

#### Art. 34.11)
1.12) Naczelne i centralne organy administracji państwowej zapewniają, aby udział pojazdów elek-
trycznych we flocie użytkowanych pojazdów samochodowych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca
1997 r. – Prawo o ruchu drogowym w obsługującym je urzędzie lub instytucji gospodarki budżetowej, lub innym
podmiocie zapewniającym obsługę w zakresie transportu osób wynosił co najmniej 50 % liczby użytkowanych pojaz-
dów samochodowych w rozumieniu tej ustawy.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do:
1) ministra właściwego do spraw zagranicznych w zakresie pojazdów wykorzystywanych w placówkach zagranicznych
Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej (Dz. U. z 2020 r.
poz. 1854)13);
2) Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, Komendanta Głównego Policji, Głównego Inspektora Transportu
Drogowego, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Komendanta
Głównego Straży Granicznej i Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej;
3) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w zakresie pojazdów używanych do celów specjalnych w rozumieniu
art. 2 pkt 37 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym;
4) Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w zakresie pojazdów innych niż wykorzystywane wyłącz-
nie do przewozu osób;
5) Służby Ochrony Państwa;
6) 14)
Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w zakresie pojazdów innych niż wykorzystywane wyłącznie do prze-
wozu osób;
7)14) innych podmiotów, w zakresie pojazdów używanych do realizacji ich ustawowych zadań związanych z ochroną
ludności, bezpieczeństwem pożarowym oraz utrzymaniem porządku publicznego.
#### Art. 35.15)
1.16) Jednostka samorządu terytorialnego, z wyłączeniem gmin i powiatów, których liczba mieszkańców
nie przekracza 50 000, zapewnia, aby udział pojazdów elektrycznych we flocie użytkowanych pojazdów samochodo-
wych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym w obsługującym ją
urzędzie wynosił co najmniej 30 % liczby użytkowanych pojazdów samochodowych w rozumieniu tej ustawy.
2. Jednostka samorządu terytorialnego, z wyłączeniem gmin i powiatów, których liczba mieszkańców nie prze-
kracza 50 000:
1) wykonuje zadania publiczne określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
(Dz. U. z 2024 r. poz. 609 i 721), art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U.
z 2024 r. poz. 107) albo art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2024 r.
poz. 566), z wyłączeniem publicznego transportu zbiorowego, przy wykorzystaniu co najmniej 30 % pojazdów
elektrycznych lub pojazdów napędzanych gazem ziemnym lub
2)17) zleca wykonywanie zadania publicznego, o którym mowa w pkt 1, z wyłączeniem publicznego transportu zbio-
rowego, podmiotowi, którego co najmniej 30 % floty pojazdów samochodowych w rozumieniu art. 2 pkt 33
ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym używanych do wykonywania tego zadania stano-
wią pojazdy elektryczne lub pojazdy napędzane gazem ziemnym, lub
3)18) powierza, w drodze odrębnej uchwały organu stanowiącego, wykonywanie zadania publicznego, o którym mowa
w pkt 1, z wyłączeniem publicznego transportu zbiorowego, utworzonej przez siebie spółce prawa handlowego,
w stosunku do której zobowiązuje się do zapłaty rekompensaty z własnego budżetu z tytułu wykonywania tego
zadania, jeżeli co najmniej 30 % floty pojazdów samochodowych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia
20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym używanych przez tę spółkę przy wykonywaniu tego zadania sta-
nowią pojazdy elektryczne lub pojazdy napędzane gazem ziemnym.

11) Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2026 r. na podstawie art. 86 pkt 3 niniejszej ustawy.
12) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. a ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach
alternatywnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2269, z 2023 r. poz. 1681 oraz z 2024 r. poz. 1006); wejdzie w życie
z dniem 1 stycznia 2026 r.
13) Ustawa utraciła moc z dniem 16 czerwca 2021 r. na podstawie art. 91 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej (Dz. U.

poz. 464), która weszła w życie z dniem 16 czerwca 2021 r.
14) Dodany przez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 12; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.
15) Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2025 r. na podstawie art. 86 pkt 3a niniejszej ustawy.
16) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 12; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.
17) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 lit. b tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 12; wejdzie w życie z dniem

1 stycznia 2025 r.
18) Dodany przez art. 1 pkt 20 lit. b tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 12; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.

3.19) Przepisów ust. 2 pkt 2 i 3 nie stosuje się do zlecania i powierzania wykonania zadania publicznego, do któ-
rego nie stosuje się ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych.
4.20) Przepisu ust. 2 nie stosuje się również do wykonywania, zlecania lub powierzania zadań publicznych doty-
czących letniego i zimowego utrzymania dróg polegającego na mechanicznej metodzie oczyszczania jezdni ulic,
w szczególności zamiataniu i zmywaniu oraz zapobieganiu i zwalczaniu śliskości zimowej, w tym gołoledzi i usuwa-
niu śniegu.
#### Art. 36.21)
1.22) Jednostka samorządu terytorialnego, z wyłączeniem gmin i powiatów, których liczba mieszkańców
nie przekracza 50 000, świadczy usługę lub zleca świadczenie usługi komunikacji miejskiej w rozumieniu ustawy
z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 2778) podmiotom, które łącznie
zapewnią udział autobusów zeroemisyjnych lub autobusów napędzanych biometanem we flocie użytkowanych pojazdów
na obszarze tej jednostki samorządu terytorialnego wynoszący co najmniej 30 %.
2. Jednostka samorządu terytorialnego, z wyłączeniem gmin i powiatów, których liczba mieszkańców nie prze-
kracza 50 000, świadczy usługę lub zleca świadczenie usługi komunikacji miejskiej w rozumieniu ustawy z dnia
16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym podmiotowi, którego udział jednostek pływających wyko-
rzystujących do napędu wyłącznie silnik, którego cykl pracy nie prowadzi do emisji gazów cieplarnianych lub innych
substancji objętych systemem zarządzania emisjami gazów cieplarnianych, o którym mowa w ustawie z dnia 17 lipca
2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji, we flocie użytkowanej na obszarze
tej jednostki samorządu terytorialnego wynosi co najmniej 30 %.
#### Art. 36a.
Udział pojazdów, o którym mowa w art. 34–36, art. 68 i art. 68a, oblicza się, stosując zasadę, zgodnie z którą
wielkość tego udziału poniżej 0,5 zaokrągla się w dół, a wielkość tego udziału 0,5 i powyżej zaokrągla się w górę.
#### Art. 37.
1. Jednostka samorządu terytorialnego, o której mowa w art. 36, sporządza, co 36 miesięcy, analizę kosztów
i korzyści związanych z wykorzystaniem, przy świadczeniu usług komunikacji miejskiej, autobusów zeroemisyjnych oraz
innych środków transportu, w których do napędu wykorzystywane są wyłącznie silniki, których cykl pracy nie powoduje
emisji gazów cieplarnianych lub innych substancji objętych systemem zarządzania emisjami gazów cieplarnianych, o którym
mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji.
1a. Analizy, o której mowa w ust. 1, nie sporządza jednostka samorządu terytorialnego, która osiągnęła udział auto-
busów zeroemisyjnych we flocie użytkowanych pojazdów, przewidziany w art. 36 lub art. 68 ust. 4 na poziomie wyższym
niż określony w tych przepisach dla kolejnego okresu, w którym powinna być przeprowadzona kolejna analiza.
2. Analiza, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności:
1) analizę finansowo-ekonomiczną;
2) oszacowanie efektów środowiskowych związanych z emisją szkodliwych substancji dla środowiska naturalnego i zdro-
wia ludzi;
3) analizę społeczno-ekonomiczną uwzględniającą wycenę kosztów związanych z emisją szkodliwych substancji.
3. Jednostka samorządu terytorialnego, o której mowa w art. 36, zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w opra-
cowaniu analizy, o której mowa w ust. 1, na zasadach określonych w dziale III w rozdziałach 1 i 3 ustawy z dnia 3 paździer-
nika 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz
o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112).
4. Analiza, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie po jej sporządzeniu jest przekazywana ministrowi właściwemu do spraw
energii i ministrowi właściwemu do spraw klimatu.
5. Jeżeli wyniki analizy, o której mowa w ust. 2 pkt 3, wskazują na brak korzyści z wykorzystywania autobusów zero-
emisyjnych, jednostka samorządu terytorialnego, o której mowa w art. 36, może nie realizować obowiązku osiągnięcia
poziomu udziału autobusów zeroemisyjnych.
6. W analizie, o której mowa w ust. 1, można uwzględnić korzyści z nowo powstających linii tramwajowych, linii
metra lub zelektryfikowanej kolei miejskiej, których utworzenie spowoduje wycofanie z tej samej trasy autobusów napędza-
nych silnikiem spalinowym.

19) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 12; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.
20) Dodany przez art. 1 pkt 20 lit. d ustawy, o której mowa w odnośniku 12; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.
21) Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2028 r. na podstawie art. 86 pkt 4 niniejszej ustawy.
22) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy, o której mowa w odnośniku 12; wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2028 r.

#### Art. 38.
Podmioty, o których mowa w art. 34–36, do dnia 31 stycznia każdego roku przekazują ministrowi właści-
wemu do spraw energii oraz ministrowi właściwemu do spraw klimatu informację o liczbie i udziale procentowym pojazdów
elektrycznych lub pojazdów napędzanych gazem ziemnym w użytkowanej flocie pojazdów samochodowych w rozumieniu
art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprze-
dzającego przekazanie tej informacji.
#### Art. 39.
1. W celu ograniczenia negatywnego oddziaływania emisji zanieczyszczeń z transportu na zdrowie ludzi i śro-
dowisko na terenie gminy można ustanowić strefę czystego transportu obejmującą drogi, których zarządcą jest gmina, do
której zakazuje się wjazdu pojazdów samochodowych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo
o ruchu drogowym innych niż:
1) elektryczne;
2) napędzane wodorem;
3) napędzane gazem ziemnym;
4) wyłączone na podstawie uchwały rady gminy, zgodnie z ust. 4.
2. Od zakazu, o którym mowa w ust. 1, zwolnione są:
1) pojazdy:
a) Policji, Inspekcji Transportu Drogowego, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontr-
wywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Służby Ochrony Państwa, Służby Więziennej, Krajowej Administracji Skarbowej, jednostek ochrony przeciw-
pożarowej, Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa oraz służb ratowniczych,
b) używane we flocie obsługującej Kancelarię Prezesa Rady Ministrów,
c) zarządów dróg i realizujące zadania na rzecz zarządców dróg,
d) Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a także sił zbrojnych państw obcych, jeżeli umowa międzynarodowa,
której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi,
e) urzędów morskich realizujących zadania w pasie technicznym i ochronnym wybrzeża oraz w portach i przysta-
niach morskich,
f) posiadające odpowiednie oznaczenie, którymi poruszają się osoby niepełnosprawne,
g) Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska, inne niż wykorzystywane wyłącznie do przewozu osób;
2) specjalistyczne środki transportu sanitarnego, wykorzystywane przez zespoły ratownictwa medycznego oraz zespoły
transportu sanitarnego;
3) autobusy zeroemisyjne;
4) autobusy szkolne.
3. Strefę czystego transportu ustanawia się na czas nieoznaczony lub oznaczony nie krótszy niż 5 lat.
4. Rada gminy, w uchwale ustanawiającej strefę czystego transportu, może ustanowić dodatkowe wyłączenia podmio-
towe i przedmiotowe od zakazu wjazdu do tej strefy, inne niż określone w ust. 2.
5. Rada gminy, w uchwale ustanawiającej strefę czystego transportu, może dopuścić wjazd do strefy, w godzinach 9–17
w okresie nie dłuższym niż 3 lata od dnia ustanowienia strefy, pojazdów innych niż określone w ust. 1 i 2 oraz korzystają-
cych z wyłączeń na podstawie ust. 4, pod warunkiem uiszczenia opłaty.
6. Opłata za wjazd do strefy czystego transportu, o której mowa w ust. 5, stanowi dochód gminy, który może być
wykorzystany wyłącznie na potrzeby:
1) oznakowania strefy czystego transportu;
2) zakupu autobusów zeroemisyjnych;
3) zakupu tramwajów;
4) zakupu innych środków transportu zbiorowego;
5) pokrycia kosztów wykonania analizy, o której mowa w art. 37 ust. 1;
6) finansowania programów wsparcia zakupu rowerów w rozumieniu art. 2 pkt 47 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. –
Prawo o ruchu drogowym, wyposażonych w uruchamiany naciskiem na pedały pomocniczy napęd elektryczny zasi-
lany prądem o napięciu nie wyższym niż 48 V o znamionowej mocy ciągłej nie większej niż 250 W, którego moc
wyjściowa zmniejsza się stopniowo i spada do zera po przekroczeniu prędkości 25 km/h.

7. Opłata za wjazd do strefy czystego transportu, o której mowa w ust. 5, nie może być wyższa niż:
1) 2,50 zł za godzinę w przypadku opłaty jednorazowej;
2) 500 zł w przypadku opłaty abonamentowej za jeden miesiąc.
8. Opłatę za wjazd do strefy czystego transportu, o której mowa w ust. 5, pobiera wójt, burmistrz albo prezydent miasta.
9.23) W celu identyfikacji pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, oraz korzystających z wyłą-
czeń na podstawie ust. 4, uprawnionych do wjazdu do strefy czystego transportu, rada gminy w uchwale ustanawiającej
strefę czystego transportu określa sposób kontroli wjazdu do strefy czystego transportu:
1) poprzez obowiązek oznaczenia pojazdów samochodowych nalepką umieszczaną w lewym dolnym rogu przedniej
szyby pojazdu lub
2) za pomocą danych pozyskiwanych z centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca
1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.
9a.24) W przypadku, o którym mowa w ust. 9 pkt 2, gmina nie może żądać podania danych, o których mowa w art. 80cba
ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, jeżeli dane te są zgromadzone w centralnej ewidencji pojaz-
dów.
10. Oznaczenie nalepką, o której mowa w ust. 9, nie jest wymagane, jeżeli pojazd elektryczny lub napędzany wodorem
jest oznaczony tablicami, o których mowa w art. 71 ust. 2a ustawy – Prawo o ruchu drogowym, lub oznaczony nalepką
umieszczoną na przedniej szybie pojazdu, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 1 ustawy –
Prawo o ruchu drogowym.
11. Nalepkę, o której mowa w ust. 9, wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta za opłatą, której maksymalna wyso-
kość wynosi 5 zł.
12. Opłata za nalepkę, o której mowa w ust. 9, stanowi dochód gminy.
13. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór nalepki, o której mowa w ust. 9, mając
na uwadze konieczność łatwej i szybkiej identyfikacji pojazdów uprawnionych do wjazdu do strefy czystego transportu.
14. Granice obszaru strefy czystego transportu gmina oznacza znakami drogowymi.
#### Art. 40.
1. W przypadku gdy rada gminy podejmie decyzję o ustanowieniu strefy czystego transportu, strefę tę ustana-
wia w drodze uchwały.
2. Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa:
1) granice obszaru strefy czystego transportu;
2) sposób organizacji ruchu w strefie czystego transportu;
3) dodatkowe sposoby podania do publicznej wiadomości treści uchwały o ustanowieniu strefy czystego transportu;
4) wysokość oraz sposób poboru opłaty, o której mowa w art. 39 ust. 5;
5) wysokość opłaty, o której mowa w art. 39 ust. 11, i szczegółowy sposób wydawania nalepki, o której mowa w art. 39
ust. 9.
3. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt uchwały, o której mowa w ust. 1, i konsultuje go z miesz-
kańcami gminy, zamieszczając projekt na stronie internetowej obsługującego go urzędu i wyznaczając termin na zgłaszanie
uwag. Termin ten nie może być krótszy niż 21 dni.
4. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przekazuje projekt uchwały, o której mowa w ust. 1, radzie gminy niezwłocz-
nie po rozpatrzeniu wszystkich uwag zgłoszonych w ramach konsultacji publicznych.
5. Rada gminy podejmuje uchwałę, o której mowa w ust. 1, w terminie 60 dni od dnia otrzymania projektu, o którym
mowa w ust. 4.
6. Uchwała, o której mowa w ust. 1, stanowi akt prawa miejscowego.

23) W brzmieniu ustalonym przez art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczania niektórych
skutków kradzieży tożsamości (Dz. U. poz. 1394); wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2024 r. na podstawie komunikatu Ministra
Rozwoju i Technologii z dnia 8 grudnia 2023 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających
stosowanie art. 80cba ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (M.P. poz. 1463), wydanego na podstawie art. 23
ust. 1 tej ustawy.
24) Dodany przez art. 12 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 23; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2024 r. na podstawie komuni-

katu, o którym mowa w odnośniku 23.