#### Rozdział 4
Obowiązki informacyjne w zakresie paliw alternatywnych
#### Art. 41.
1. Informacja o rodzaju paliwa alternatywnego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego jest
umieszczana:
1) w instrukcji obsługi tego pojazdu – przez producenta pojazdu samochodowego;
2) na korkach wlewu paliwa lub gniazdach pojazdowych lub w pobliżu tych korków lub tych gniazd – przez producenta
pojazdu samochodowego;
3) na terenie placówki handlowej prowadzącej sprzedaż pojazdów silnikowych – przez przedsiębiorcę wykonującego
działalność gospodarczą w tym zakresie.
2. Operator ogólnodostępnej stacji ładowania i operator stacji gazu ziemnego oznaczają odpowiednio ogólnodostępną
stację ładowania lub stację gazu ziemnego w sposób jednoznacznie wskazujący na możliwość ładowania lub tankowania
pojazdu gazem ziemnym.
2a. Podmiot świadczący usługę tankowania pojazdu samochodowego paliwem alternatywnym, innym niż wymienione
w ust. 2, oznacza miejsce tankowania pojazdu samochodowego w sposób jednoznacznie wskazujący na możliwość tanko-
wania pojazdu paliwem alternatywnym danego rodzaju.
3. Jeżeli na stacji paliw płynnych w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia
7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane pojazdy samochodowe mogą być ładowane lub tankowane paliwami alternatywnymi,
właściciel tej stacji umieszcza na tej stacji aktualne porównanie cen, o którym mowa w art. 41a ust. 1.
4. Informacje, o których mowa w ust. 1–3, umieszcza się w widocznym i dostępnym miejscu.
5. Kontrolę wykonania obowiązków informacyjnych, o których mowa w ust. 1–4, przeprowadza Inspekcja Handlowa.
6. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób:9)
1) formułowania i udostępniania informacji, o których mowa w ust. 1,
2) oznakowania miejsc tankowania lub ładowania pojazdu samochodowego paliwem alternatywnym, w tym urządzeń
służących do tankowania lub ładowania
3) (uchylony)
– biorąc pod uwagę konieczność udzielania użytkownikom pojazdów samochodowych kompletnych informacji w zakresie
poszczególnych rodzajów paliw alternatywnych, a w przypadku, gdy zostały wydane odpowiednie Polskie Normy, także ich
postanowienia.
#### Art. 41a.
1.25) Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi porównuje ceny jednostkowe ofe-
rowanych na rynku paliw przeznaczonych do napędu samochodów osobowych w rozumieniu art. 2 pkt 40 ustawy z dnia
20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z metodyką określoną w rozporządzeniu wykonawczym Komisji
(UE) 2018/732 z dnia 17 maja 2018 r. w sprawie wspólnej metodyki porównywania ceny jednostkowej paliw alternatywnych
zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE (Dz. Urz. UE L 123 z 18.05.2018, str. 85, z późn. zm.26)).
2.25) Porównanie cen, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi
przygotowuje dla wybranych grup samochodów osobowych możliwych do porównania co najmniej pod względem masy
i mocy.
3.25) Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi ogłasza porównanie cen, o którym mowa
w ust. 1, do końca miesiąca następującego po kwartale, którego porównanie dotyczy, na swojej stronie podmiotowej Biule-
tynu Informacji Publicznej.
#### Art. 41b.
1. Operator ogólnodostępnej stacji ładowania, dostawca usługi ładowania, operator stacji gazu ziemnego oraz
operator stacji wodoru świadczący usługę tankowania wodoru składa do Prezesa UDT wniosek o:
1) nadanie indywidualnego kodu identyfikacyjnego, zwanego dalej „numerem EIPA”;
2) uznanie kodu nadanego mu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, z którym Rzeczpospolita Polska
nawiązała współpracę w zakresie wzajemnego uznawania kodów, zwanego dalej „kodem”, za równorzędny numerowi
EIPA, pod warunkiem że taki kod odpowiada strukturą numerowi EIPA.

25) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 43 pkt 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.
26) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 195 z 19.06.2020, str. 57.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się przed rozpoczęciem działalności jako operator ogólnodostępnej stacji
ładowania, dostawca usługi ładowania, operator stacji gazu ziemnego lub operator stacji wodoru, na której świadczona jest
usługa tankowania wodoru, za pośrednictwem rejestru.
3. Za nadanie numeru EIPA, uznanie kodu oraz utrzymanie go w systemie teleinformatycznym Prezes UDT pobiera
opłatę miesięczną:
1) od operatora ogólnodostępnej stacji ładowania, stacji gazu ziemnego lub stacji wodoru, na której świadczona jest
usługa tankowania wodoru – równą iloczynowi stawki opłaty wynoszącej maksymalnie 25 zł i liczby jego ogólno-
dostępnych stacji ładowania, stacji gazu ziemnego lub stacji wodoru, na których świadczona jest usługa tankowania
wodoru;
2) od dostawcy usługi ładowania – równą stawce opłaty wynoszącej maksymalnie 50 zł.
4. Podmiot posiadający numer EIPA lub uznany kod wskazuje go we wniosku o przeprowadzenie badań technicznych,
o których mowa w art. 16 ust. 1, art. 27 ust. 1 lub art. 29c ust. 1.
5.27) Minister właściwy do spraw energii w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki surowcami
energetycznymi określi, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 15 grudnia każdego roku na kolejny rok kalenda-
rzowy, wysokość stawek opłaty za nadanie numeru EIPA, uznanie kodu oraz ich utrzymanie w systemie teleinformatycznym
oraz termin wnoszenia tej opłaty, uwzględniając konieczność pokrycia niezbędnych kosztów prowadzenia i utrzymania rejestru
oraz potrzebę ujednolicenia terminów wnoszenia opłaty, a także mając na uwadze, aby wysokość tej opłaty nie wpływała
negatywnie na rozwój sieci stacji ładowania, stacji gazu ziemnego i stacji wodoru.
#### Art. 42.
1. Rejestr jest rejestrem publicznym prowadzonym dla zapewnienia użytkownikom pojazdów elektrycznych,
pojazdów napędzanych gazem ziemnym i pojazdów napędzanych wodorem informacji ułatwiających korzystanie z tych
pojazdów.
2. Rejestr prowadzi Prezes UDT przy użyciu systemu teleinformatycznego.
3. Rejestr zawiera informacje o:
1) współrzędnych stacji gazu ziemnego, zgodnie z państwowym systemem odniesień przestrzennych w układzie współ-
rzędnych płaskich prostokątnych;
2) współrzędnych ogólnodostępnych stacji ładowania, zgodnie z państwowym systemem odniesień przestrzennych w ukła-
dzie współrzędnych płaskich prostokątnych;
2a) współrzędnych stacji wodoru zgodnie z państwowym systemem odniesień przestrzennych w układzie współrzędnych
płaskich prostokątnych;
3) aktualnych cenach paliw alternatywnych w miejscach wskazanych w pkt 1–2a oraz stosowanych w tych miejscach
metodach płatności;
4) dostępności punktów ładowania zainstalowanych w ogólnodostępnych stacjach ładowania.
4. W systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 2, udostępnia się:
1) usługi elektroniczne pozwalające na:
a) zgłoszenie do rejestru oraz aktualizację danych, dotyczących punktu tankowania wodoru, punktu tankowania
sprężonego gazu ziemnego (CNG), punktu tankowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) lub punktu ładowania
zainstalowanego w ogólnodostępnej stacji ładowania, przy użyciu formularza elektronicznego,
b) przesyłanie aktualnej informacji o dostępności punktu ładowania zainstalowanego w ogólnodostępnej stacji łado-
wania i aktualnych cenach paliw alternatywnych, przy użyciu udostępnionej usługi sieciowej,
c) nadawanie numerów EIPA oraz uznanie kodu podmiotom, o których mowa w art. 41b ust. 1;
2) interaktywną mapę zawierającą informacje, o których mowa w ust. 3.
4a. Interaktywna mapa, o której mowa w ust. 4 pkt 2:
1) zawiera informacje dotyczące wyłącznie ogólnodostępnych stacji ładowania, stacji gazu ziemnego oraz stacji wodoru,
na których zostały przeprowadzone badania techniczne, o których mowa odpowiednio w art. 16 ust. 1, art. 27 ust. 1 lub
art. 29c ust. 1;
2) identyfikuje ogólnodostępne stacje ładowania, stacje gazu ziemnego oraz stacje wodoru, dla których została wydana
decyzja o wstrzymaniu eksploatacji, o której mowa odpowiednio w art. 16 ust. 4, art. 27 ust. 4, art. 29c ust. 4 lub art. 29f
ust. 7 i 8.

27) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 43 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 8.

5. Operator ogólnodostępnej stacji ładowania, operator stacji gazu ziemnego lub operator stacji wodoru świadczący
usługę tankowania wodoru są obowiązani do dokonania zgłoszenia do rejestru przy użyciu formularza elektronicznego,
o którym mowa w ust. 4 pkt 1 lit. a:
1) danych obejmujących:
a) firmę operatora ogólnodostępnej stacji ładowania, operatora stacji gazu ziemnego lub stacji wodoru, adresu jego
miejsca zamieszkania albo siedziby oraz danych teleadresowych,
b) rodzaj infrastruktury obsługiwanej przez operatora,
c) współrzędne stacji gazu ziemnego, ogólnodostępnej stacji ładowania lub stacji wodoru, o których mowa w ust. 3
pkt 1–2a
– najpóźniej w dniu złożenia wniosku o przeprowadzenie badania technicznego, o którym mowa w art. 16 ust. 1, art. 27
ust. 1 lub art. 29c ust. 1, poprzedzającego oddanie do eksploatacji ogólnodostępnej stacji ładowania, stacji gazu ziem-
nego lub stacji wodoru oraz każdorazowo w przypadku zmiany tych danych;
2) zakończenia świadczenia na danej stacji usługi ładowania, usługi tankowania gazu ziemnego lub usługi tankowania
wodoru w celu usunięcia danego podmiotu z rejestru – najpóźniej w dniu zakończenia świadczenia tej usługi.
5a. Zgłoszenia do rejestru może dokonać jedynie podmiot posiadający numer EIPA lub uznany kod.
5b. Dyrektor TDT niezwłocznie przekazuje Prezesowi UDT informację o dopuszczeniu do eksploatacji stacji gazu
ziemnego i stacji wodoru oraz o wydaniu decyzji o wstrzymaniu eksploatacji takiej stacji.
6. Operator ogólnodostępnej stacji ładowania jest obowiązany do przekazywania, za pomocą usługi sieciowej, o której
mowa w ust. 4 pkt 1 lit. b, informacji o:
1) dostępności punktu ładowania zainstalowanego w ogólnodostępnej stacji ładowania – natychmiast po zmianie stanu
dostępności tego punktu, w czasie wynikającym ze sposobu działania usługi sieciowej;
2) aktualnych cenach usług ładowania – w ciągu godziny od zmiany tej ceny.
7. Operator stacji gazu ziemnego oraz operator stacji wodoru świadczący usługę tankowania wodoru przekazuje
informacje o aktualnych cenach gazu ziemnego lub wodoru za pomocą usługi sieciowej, o której mowa w ust. 4 pkt 1 lit. b,
w ciągu godziny od zmiany tej ceny.
8. Dane prezentowane na mapie, o której mowa w ust. 4 pkt 2, są aktualizowane w zakresie informacji, o których
mowa w:
1) ust. 3 pkt 3 – w ciągu godziny od zmiany ceny;
2) ust. 3 pkt 4 – natychmiast po zmianie stanu dostępności, w czasie wynikającym ze sposobu działania usługi sieciowej,
o której mowa w ust. 4 pkt 1 lit. b.
9. Szczegółowa specyfikacja usługi sieciowej, o której mowa w ust. 4 pkt 1 lit. b, jest udostępniana w Biuletynie
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej UDT.
10. System teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 2, umożliwia udostępnianie zgromadzonych w nim informacji,
o których mowa w ust. 3, dotyczących ogólnodostępnych stacji ładowania, stacji gazu ziemnego lub stacji wodoru, na których
świadczona jest usługa tankowania wodoru, przedstawionych na mapie, o której mowa w ust. 4 pkt 2, każdemu podmiotowi
zainteresowanemu ich przetwarzaniem.
11. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgłoszenia, o którym mowa w ust. 5,
kierując się koniecznością ujednolicenia formy i sposobu przekazywania informacji zawartych w zgłoszeniu.

Rozdział 5
Krajowe ramy polityki rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych
#### Art. 43.
1. Minister właściwy do spraw klimatu opracowuje Krajowe ramy polityki rozwoju infrastruktury paliw
alternatywnych, zwane dalej „Krajowymi ramami”.
2. Krajowe ramy zawierają w szczególności:
1) ocenę istniejącego stanu i przyszłego rozwoju rynku paliw alternatywnych w sektorze transportu;
2) krajowy cel w zakresie liczby punktów ładowania zainstalowanych w ogólnodostępnych stacjach ładowania w gminach,
o których mowa w art. 60 ust. 1, w podziale na punkty ładowania o normalnej mocy i punkty ładowania o dużej mocy;

3) krajowy cel w zakresie liczby punktów tankowania sprężonego gazu ziemnego (CNG), punktów tankowania skroplo-
nego gazu ziemnego (LNG) i punktów bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG);
3a) krajowy cel w zakresie liczby stacji wodoru oferujących do tankowania wyłącznie wodór elektrolityczny i wodór
odnawialny, ustalony na poziomie wspierającym rozwój wodoru elektrolitycznego i wodoru odnawialnego;
3b) krajowy cel w zakresie udziału wodoru niskoemisyjnego, wodoru elektrolitycznego i wodoru odnawialnego w całości
paliw wykorzystywanych w transporcie, ustalony na poziomie wspierającym rozwój wodoru elektrolitycznego i wodoru
odnawialnego;
4) działania niezbędne do zapewnienia osiągnięcia krajowych celów, o których mowa w pkt 2–3b;
5) działania służące wsparciu rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych w usługach publicznego transportu zbiorowego;
6) wykaz gmin i sieci transportowych, w których, przy uwzględnieniu potrzeb rynkowych, mają zostać rozmieszczone
punkty tankowania sprężonego gazu ziemnego (CNG);
7) ocenę potrzeby instalowania punktów bunkrowania skroplonego gazu ziemnego (LNG) w portach morskich poza siecią
bazową TEN-T;
8) ocenę potrzeby instalowania w portach morskich punktów zasilania jednostek pływających energią elektryczną z lądu;
9) ocenę potrzeby instalowania w portach lotniczych urządzeń do zasilania energią elektryczną samolotów podczas
postoju.
3. Minister właściwy do spraw klimatu może określić w Krajowych ramach cele i działania związane z rozwojem
infrastruktury paliw alternatywnych w portach śródlądowych.
4. Rada Ministrów przyjmuje Krajowe ramy, w drodze uchwały, na wniosek ministra właściwego do spraw klimatu.
5. Krajowe ramy ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
6. Minister właściwy do spraw klimatu, niezwłocznie po przyjęciu przez Radę Ministrów Krajowych ram, przekazuje
je Komisji Europejskiej.
7. Krajowe ramy aktualizuje się, biorąc pod uwagę ocenę ich funkcjonowania oraz wyniki monitorowania, ocenę i sprawo-
zdanie, o których mowa w art. 44 ust. 1. Do aktualizacji Krajowych ram przepisy ust. 2–6 stosuje się odpowiednio.
#### Art. 44.
1. Minister właściwy do spraw klimatu:
1) monitoruje poziom osiągnięcia celów określonych w Krajowych ramach, w szczególności na podstawie danych zawar-
tych w rejestrze oraz wyników badań statystycznych prowadzonych zgodnie z programem badań statystycznych statys-
tyki publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773 oraz
z 2024 r. poz. 1222);
2) dokonuje, corocznie, oceny poziomu osiągnięcia celów określonych w Krajowych ramach i publikuje ją na stronie
internetowej obsługującego go urzędu;
3) na podstawie oceny, o której mowa w pkt 2, sporządza, co 3 lata, sprawozdanie z realizacji Krajowych ram, które
przedstawia do zatwierdzenia Radzie Ministrów w terminie do dnia 15 października trzeciego roku objętego sprawo-
zdaniem;
4) przekazuje Komisji Europejskiej zatwierdzone przez Radę Ministrów sprawozdanie, o którym mowa w pkt 3, w terminie
do dnia 18 listopada trzeciego roku objętego sprawozdaniem.
2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, zawiera w szczególności:
1) omówienie poziomu realizacji celów, o których mowa w art. 43 ust. 2 pkt 2 i 3, oraz informacje o działaniach podjętych
dla ich realizacji;
2) informacje o zastosowanych bezpośrednich instrumentach wsparcia, w szczególności o instrumentach podatkowych
oraz zachętach niefinansowych do nabywania pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi lub budowy infra-
struktury tych paliw;
3) informacje o polityce stosowanej w zakresie zamówień publicznych w celu wspierania wykorzystania paliw alternatyw-
nych w transporcie;
4) ocenę konieczności instalacji punktów tankowania paliwa lotniczego ze źródeł odnawialnych w portach lotniczych
należących do sieci bazowej TEN-T;
5) informacje o procedurach i przepisach związanych z ułatwieniem obrotu paliwami alternatywnymi w transporcie;

6) informacje o rocznej wielkości środków publicznych przeznaczonych na:
a) rozwój infrastruktury paliw alternatywnych,
b) wsparcie zakładów produkcyjnych w zakresie technologii związanych z paliwami alternatywnymi,
c) wsparcie badań naukowych, rozwoju technologicznego i projektów pilotażowych związanych z paliwami alter-
natywnymi
– w podziale na poszczególne paliwa alternatywne i rodzaje środków transportu;
7) informacje o przewidywanej liczbie zarejestrowanych na terenie kraju pojazdów napędzanych paliwami alternatyw-
nymi w latach 2020, 2025 oraz 2030.