#### Rozdział 15
Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 110–123. (pominięte)

Rozdział 16
Przepisy przejściowe i końcowe
#### Art. 124.
1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy:
1) rachunki posiadania operatora, rachunki posiadania operatora statku powietrznego, osobiste rachunki posiadania i kra-
jowy rachunek posiadania, o których mowa w art. 8 ustawy wymienionej w art. 151, stają się odpowiednio rachunkami
posiadania operatora, rachunkami posiadania operatora statków powietrznych, osobistymi rachunkami posiadania oraz
krajowym rachunkiem posiadania w rejestrze Unii w rozumieniu niniejszej ustawy;
2) uprawnienia do emisji przyznane na podstawie ustawy wymienionej w art. 151, stają się uprawnieniami do emisji
w rozumieniu niniejszej ustawy, z tym że uprawnienia do emisji przyznane instalacji stają się uprawnieniami do emisji
ogólnych, a uprawnienia przyznane operatorom statków powietrznych stają się uprawnieniami do emisji lotniczych;
3) uprawnienia do emisji powstałe przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na skutek wymiany, o której mowa
w art. 60 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 389/2013, stają się uprawnieniami do emisji lotniczych albo uprawnie-
niami do emisji ogólnych w rozumieniu art. 3 pkt 7 i 8 tego rozporządzenia;
4) zezwolenia wydane na podstawie art. 33 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza
gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. poz. 2784, z 2008 r. poz. 1227 oraz z 2009 r. poz. 1664) i art. 40 ustawy
wymienionej w art. 151, stają się zezwoleniami w rozumieniu niniejszej ustawy;
5) decyzje zatwierdzające plany monitorowania wielkości emisji oraz plany monitorowania liczby tonokilometrów
pochodzących z wykonywanych operacji lotniczych, o których mowa w art. 53 ustawy wymienionej w art. 151, stają się
decyzjami zatwierdzającymi plany monitorowania, o których mowa w art. 74;
6) decyzje w sprawie zatwierdzenia raportów z udoskonalenia metodyki monitorowania, wydane przez organ właściwy
do wydania zezwolenia w celu wykonania art. 69 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 601/2012, stają się decyzjami
zatwierdzającymi, o których mowa w art. 79 ust. 2.
2. Jednostki Kioto i uprawnienia do emisji, które były utrzymywane w Krajowym rejestrze jednostek Kioto i upraw-
nień do emisji, na podstawie dotychczasowych przepisów są utrzymywane w rejestrze Unii.
#### Art. 125.
1. W terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzący instalację jest obowiązany
wystąpić z wnioskiem o wydanie zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych z instalacji na podstawie art. 51, zwanego
dalej „nowym zezwoleniem”, z uwzględnieniem art. 127.
2. Zezwolenie wydane na podstawie art. 33 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do
powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji i art. 40 ustawy wymienionej w art. 151, wygasa z dniem, w którym nowe
zezwolenie stało się ostateczne.
3. Organ właściwy do wydania zezwolenia stwierdza wygaśnięcie zezwolenia wydanego na podstawie art. 33 ustawy
z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji lub
art. 40 ustawy wymienionej w art. 151, jeżeli prowadzący instalację nie wystąpi z wnioskiem o wydanie nowego zezwolenia
w terminie, o którym mowa w ust. 1.
#### Art. 126.
1. Prowadzący instalację, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy posiada plany monitorowania
wielkości emisji zatwierdzone decyzją inną niż zezwolenie wydane na podstawie art. 40 ustawy wymienionej w art. 151,
monitoruje wielkość emisji z instalacji zgodnie z tym planem, jednak nie dłużej niż do dnia, w którym nowe zezwolenie
stało się ostateczne.
2. Decyzja zatwierdzająca plan monitorowania, o którym mowa w ust. 1, wygasa z dniem, w którym nowe zezwolenie
stało się ostateczne, albo z dniem, w którym decyzja stwierdzająca wygaśnięcie, o której mowa w art. 125 ust. 3, stała się
ostateczna.
#### Art. 127.
1. Prowadzący instalację wytwarzającą energię elektryczną, któremu wydano zezwolenie na podstawie art. 50
ustawy wymienionej w art. 151, w terminie 3 miesięcy przed dniem oddania do eksploatacji instalacji, występuje z wnioskiem
o wydanie nowego zezwolenia.
2. Obowiązek monitorowania i rozliczania wielkości emisji z instalacji, o której mowa w ust. 1, powstaje z dniem
oddania jej do eksploatacji.

#### Art. 128.
1. W terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Krajowy ośrodek zamyka osobiste rachunki
posiadania lub rachunki obrotowe w rejestrze Unii, prowadzone dla posiadaczy, którzy nie spełniają warunku, o którym
mowa w art. 9 ust. 2 lub 3.
2. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1, posiadacz rachunku przedłoży Krajowemu ośrodkowi dokument potwier-
dzający spełnienie warunku, o którym mowa w art. 9 ust. 2 lub 3, przepisu ust. 1 nie stosuje się.
#### Art. 129.
1. Wnioski o przydział uprawnień do emisji na okres rozliczeniowy 2013–2020 złożone przez prowadzącego
instalację przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają się wnioskami, o których mowa w art. 20 ust. 1.
2. Wstępna całkowita roczna liczba uprawnień do emisji określona we wnioskach, o których mowa w ust. 1, zaakcep-
towana przez Komisję Europejską staje się wstępną całkowitą roczną liczbą uprawnień do emisji w rozumieniu niniejszej
ustawy.
#### Art. 130.
Projekt wykazu instalacji objętych systemem w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia
2013 r. wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 151,
przekazany Komisji Europejskiej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy staje się wykazem, o którym mowa
w art. 23 ust. 5.
#### Art. 131.
1. Postępowania w sprawie wniosków o przydział uprawnień do emisji z rezerwy na okres rozliczeniowy
2008–2012 wszczęte na podstawie ustawy wymienionej w art. 151 i niezakończone ostateczną decyzją, umarza się.
2. Wnioski o przydział uprawnień do emisji z rezerwy na okres rozliczeniowy 2013–2020, złożone przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, stają się wnioskami, o których mowa w art. 68 ust. 1.
#### Art. 132.
1. W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzący instalację przedkłada Krajo-
wemu ośrodkowi informację, o której mowa w art. 64 ust. 1, za rok 2012, 2013 i 2014.
2. Jeżeli prowadzący instalację przekazał Krajowemu ośrodkowi informację, o której mowa w ust. 1, przed dniem wej-
ścia w życie niniejszej ustawy, uznaje się, że obowiązek określony w tym przepisie został spełniony.
3. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska informacje o prowadzących instalacje,
którzy w terminie nie dopełnili obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz informację o prowadzących instalacje, w których
nastąpiło całkowite lub częściowe zaprzestanie działalności w rozumieniu niniejszej ustawy.
4. Uprawnienia do emisji wydane na rachunki posiadania operatora w rejestrze Unii prowadzone dla prowadzących
instalacje, którzy nie złożyli informacji, zgodnie z ust. 1, podlegają zwrotowi.
5. Uprawnienia do emisji wydane na rachunki posiadania operatora w rejestrze Unii prowadzone dla prowadzących
instalacje, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nastąpiło znaczące zmniejszenie zdolności produkcyjnej
w rozumieniu niniejszej ustawy w liczbie większej niż wynikająca z dostosowania do poziomu tego zmniejszenia, podlegają
zwrotowi.
#### Art. 133.
1. W przypadku gdy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy:
1) zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych wydane prowadzącemu instalację na podstawie przepisów dotychczaso-
wych wygasło na skutek upływu terminu, na jaki zostało wydane, albo
2) wydano decyzję ostateczną stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych
– uprawnienia do emisji wydane na rachunki posiadania operatora w rejestrze Unii po roku, w którym zezwolenie wygasło,
a przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, podlegają zwrotowi.
2. Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzący
instalację wystąpi z wnioskiem o wydanie nowego zezwolenia i takie zezwolenie uzyska.
3. Do prowadzących instalacje, którzy uzyskają zezwolenie na emisję gazów cieplarnianych, o którym mowa w ust. 2,
nie stosuje się art. 125 ust. 1.
#### Art. 134.
1. W sprawach, o których mowa w art. 132 ust. 4 i 5 i art. 133 ust. 1, Krajowy ośrodek występuje z wnios-
kiem o zwrot liczby wydanych uprawnień do emisji do prowadzącego instalację. Prowadzący instalację zwraca wydane
uprawnienia do emisji w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku.
2. Jeżeli prowadzący instalację nie zwróci wydanych uprawnień do emisji w terminie, o którym mowa w ust. 1, Kra-
jowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska informację o prowadzącym instalację, który nie
dopełnił obowiązku zwrotu.

3. Informacja, o której mowa w ust. 2, zawiera:
1) imię i nazwisko albo nazwę prowadzącego instalację, zamieszkania albo siedziby;
2) liczbę uprawnień do emisji podlegających zwrotowi.
4. Minister właściwy do spraw środowiska wydaje decyzję w sprawie zwrotu równowartości uprawnień do emisji okreś-
lając kwotę podlegającą zwrotowi.
5. Przy obliczaniu kwoty podlegającej zwrotowi przyjmuje się jednostkową cenę uprawnienia do emisji, która odpo-
wiada średniej cenie uprawnienia do emisji notowanej na giełdach ICE/ECX i EEX na rynku wtórnym spot w ostatnim dniu,
w którym realizowany był obrót uprawnieniami do emisji, poprzedzającym dzień wydania decyzji w przeliczeniu na złote
według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w dniu poprzedzającym dzień wydania decyzji.
6. Do kwoty, o której mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
Ordynacja podatkowa.
7. Do obowiązku zwrotu kwoty, o której mowa w ust. 4, stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o po-
stępowaniu egzekucyjnym w administracji.
8. Należności wnoszone w związku z obowiązkiem zwrotu kwoty, o której mowa w ust. 4, stanowią dochód budżetu
państwa.
#### Art. 135.
1. W terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Krajowy ośrodek dokonuje analizy infor-
macji, o których mowa w art. 132 ust. 1, pod kątem ich zgodności z danymi na temat wielkości emisji z instalacji zawartymi
w raporcie na temat wielkości emisji złożonym za rok, którego dotyczy informacja.
2. W przypadku gdy z analizy, o której mowa w ust. 1, wynikają rozbieżności między informacją o wielkości emisji
z instalacji a danymi o poziomie działalności, zawartymi w informacji, o której mowa w art. 132 ust. 1, Krajowy ośrodek
występuje do prowadzącego instalację o przekazanie wyjaśnień.
3. Jeżeli z wyjaśnień prowadzącego instalację wynika, że informacja, o której mowa w art. 132 ust. 1, zawiera błędne
lub nieprawdziwe informacje, Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska informację o stwier-
dzonych nieprawidłowościach.
4. Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw środowiska występuje na piśmie do
prowadzącego instalację o wprowadzenie zmian w informacji, o której mowa w art. 132 ust. 1, wskazując błędy i uchybienia
wymagające zmiany.
5. Prowadzący instalację wprowadza zmiany, o których mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.
6. Jeżeli ze zmienionej informacji wynika potrzeba dostosowania całkowitej rocznej liczby uprawnień do emisji, o której
mowa w art. 25 ust. 2 i 3 lub art. 26 ust. 4, Krajowy ośrodek oblicza dostosowaną całkowitą roczną liczbę uprawnień do
emisji. Przepisy art. 73 ust. 1–8 stosuje się odpowiednio.
7. Krajowy ośrodek przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska informację o stwierdzonych nieprawid-
łowościach i dostosowanej całkowitej rocznej liczbie uprawnień do emisji.
8. Minister właściwy do spraw środowiska wydaje decyzję określającą dostosowaną całkowitą roczną liczbę uprawnień
do emisji przydzielonej danej instalacji.
9. Uprawnienia do emisji wydane na rachunek posiadania operatora w rejestrze Unii w liczbie większej niż określona
w decyzji, o której mowa w ust. 8, podlegają zwrotowi. Przepisy art. 18 ust. 2–6 stosuje się odpowiednio.
10. W przypadku gdy prowadzący instalację nie wprowadzi zmian, o których mowa w ust. 4, minister właściwy do
spraw środowiska wydaje decyzję o zawieszeniu wydania uprawnień do emisji przydzielonych instalacji na kolejny rok
okresu rozliczeniowego. Przepisy art. 65 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.
11. Decyzję, o której mowa w ust. 10, uchyla się, jeżeli prowadzący instalację wprowadzi zmiany, o których mowa
w ust. 4.
#### Art. 136.
1. Dla zadań inwestycyjnych zrealizowanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy albo realizowa-
nych w dniu jej wejścia w życie, albo rozpoczynanych w ciągu 3 miesięcy od tego dnia, podmiot, o którym mowa w art. 32
ust. 4, składa do ministra właściwego do spraw środowiska wniosek o zatwierdzenie wskaźnika lub wskaźników zgodności
w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Dla zadań inwestycyjnych zrealizowanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, podmiot, o którym mowa
w art. 32 ust. 4, przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska poświadczenie osiągnięcia zatwierdzonego wskaź-
nika lub wskaźników zgodności w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o zatwierdzeniu wskaźnika lub wskaźników
zgodności stała się ostateczna. Poświadczenia osiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności nie składa się,
jeżeli poświadczenie to sporządza minister właściwy do spraw środowiska.

3. Do poświadczenia osiągnięcia zatwierdzonego wskaźnika lub wskaźników zgodności, o którym mowa w ust. 2,
przepisy art. 32 ust. 10–13 stosuje się.
4. Podmiot realizujący zadanie inwestycyjne przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przechowuje dokumentację
związaną z realizacją tego zadania przez okres 10 lat od dnia wydania uprawnień do emisji na rachunek posiadania operatora
w rejestrze Unii oraz udostępnia tę dokumentację na wezwanie ministra właściwego do spraw środowiska.
#### Art. 137.
1. Pierwszym okresem sprawozdawczym, o którym mowa w art. 34 ust. 14, jest okres od dnia 25 czerwca
2009 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. Drugim okresem sprawozdawczym, o którym mowa w art. 34 ust. 14, jest okres od dnia
1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r.
2. Przepisy rozdziału 6 stosuje się do zadań inwestycyjnych realizowanych w okresie sprawozdawczym rozpoczynają-
cym się od dnia 1 lipca 2014 r.
#### Art. 138.
1. Zweryfikowane sprawozdania rzeczowo-finansowe za okresy sprawozdawcze, o których mowa w art. 137,
złożone przez podmiot realizujący zadanie inwestycyjne przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uznaje się za sprawo-
zdania rzeczowo-finansowe w rozumieniu niniejszej ustawy.
2. Do uprawnień do emisji wydanych prowadzącemu instalację wytwarzającą energię elektryczną przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 kwietnia 2014 r. w sprawie wykazu insta-
lacji wytwarzających energię elektryczną, objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w okresie
rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r., wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji (Dz. U.
poz. 472 oraz z 2015 r. poz. 555) stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
#### Art. 139.
Minister właściwy do spraw środowiska ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
urzędu obsługującego tego ministra liczbę uprawnień do emisji lotniczych, o którą zostanie zmniejszona pula uprawnień do
emisji przeznaczona do sprzedaży w drodze aukcji zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 377/2013/UE
z dnia 24 kwietnia 2013 r. wprowadzającą tymczasowe odstępstwo od dyrektywy 2003/87/WE ustanawiającej system handlu
przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie (Dz. Urz. UE L 113 z 25.04.2013, str. 1).
#### Art. 140.
1. Całkowitą liczbę uprawnień do emisji przyznanych operatorom statków powietrznych na okres rozliczeniowy
rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. i liczbę uprawnień do emisji przyznanych na każdy rok tego okresu zawiera
informacja, o której mowa w art. 24 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 151, ogłoszona w Biuletynie Informacji Publicznej
na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw środowiska przed dniem wejścia w życie niniej-
szej ustawy.
2. Całkowita liczba uprawnień do emisji przyznanych operatorom statków powietrznych oraz liczba uprawnień do
emisji przyznanych operatorom statków powietrznych na każdy rok okresu rozliczeniowego, o których mowa w ust. 1, pod-
lega zmniejszeniu proporcjonalnie do ograniczenia obowiązku rozliczenia emisji z operacji lotniczych, o których mowa
w art. 141 ust. 1, wynikającego z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 421/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r.
zmieniającego dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspól-
nocie, w celu wprowadzenia w życie do 2020 r. porozumienia międzynarodowego w sprawie stosowania jednego między-
narodowego środka rynkowego do emisji z międzynarodowego lotnictwa (Dz. Urz. UE L 129 z 30.04.2014, str. 1).
3. Minister właściwy do spraw środowiska ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu
obsługującego tego ministra informacje o zmniejszonych liczbach uprawnień do emisji, o których mowa w ust. 2.
#### Art. 141.
1. Przepisów rozdziału 12 nie stosuje się do monitorowania emisji z operacji lotniczych:
1) rozpoczynających się lub kończących na lotniskach znajdujących się na terytorium państw Europejskiego Obszaru
Gospodarczego wykonywanych do i z państw spoza tego obszaru,
2) wykonywanych między lotniskiem znajdującym się w regionie najbardziej oddalonym w rozumieniu art. 349 Traktatu
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej a lotniskiem znajdującym się w innym regionie Europejskiego Obszaru Gospo-
darczego
– wykonywanych w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.
1a. Przepisów rozdziału 12 w zakresie raportowania wielkości emisji, o którym mowa w art. 86, oraz rozliczania wiel-
kości emisji, o którym mowa w art. 92, nie stosuje się do operacji lotniczych:
1) rozpoczynających się lub kończących się na lotniskach znajdujących się na terytorium państw Europejskiego Obszaru
Gospodarczego, wykonywanych do i z państw spoza tego obszaru,
2) wykonywanych między lotniskiem znajdującym się w regionie najbardziej oddalonym w rozumieniu art. 349 Traktatu
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej a lotniskiem znajdującym się w innym regionie Europejskiego Obszaru Gospo-
darczego
– wykonywanych w okresie od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2023 r.

1b. Przepisu ust. 1a nie stosuje się do lotów statków powietrznych rozpoczynających się lub kończących się na teryto-
rium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, wykonywanych do i z lotnisk znajdujących się na
terytorium Konfederacji Szwajcarskiej w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2023 r.
1c. Przepisów rozdziału 12 w zakresie raportowania wielkości emisji, o których mowa w art. 86, oraz rozliczania wiel-
kości emisji, o którym mowa w art. 92, nie stosuje się do lotów statków powietrznych rozpoczynających się lub kończących
się na lotniskach znajdujących się na terytorium Konfederacji Szwajcarskiej, wykonywanych do lub z lotnisk znajdujących się
na terytorium innych państw spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub lotnisk znajdujących się w regionie najbardziej
oddalonym w rozumieniu art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia
31 grudnia 2023 r.
1d. Przepisu ust. 1a w zakresie wyłączenia obowiązku raportowania wielkości emisji, o którym mowa w art. 86, nie
stosuje się do operatorów statków powietrznych, o których mowa w art. 1 ust. 1 lub art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji
(UE) 2019/1603, w zakresie lotów statków powietrznych wskazanych w art. 2 ust. 1 tego rozporządzenia.
2. Raport na temat wielkości emisji pochodzących z operacji lotniczych wykonywanych w okresie od dnia 1 stycznia
do dnia 31 grudnia 2013 r. pomiędzy lotniskami znajdującymi się na terytorium państw Europejskiego Obszaru Gospodar-
czego złożony przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uważa się za raport w rozumieniu art. 80 ust. 3.
3. W okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2030 r. przepisów ustawy nie stosuje się do operatorów
statków powietrznych wykonujących niezarobkowe przewozy lotnicze, których całkowita roczna emisja CO 2 z operacji lot-
niczych wynosi mniej niż 1000 Mg.
#### Art. 141a.
1. W okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. biopaliwa, biopłyny i paliwa z biomasy
w rozumieniu art. 3 pkt 21a rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, wykorzystywane do spalania przez operatora statku
powietrznego albo prowadzącego instalację, uznaje się za spełniające kryteria zrównoważonego rozwoju i ograniczania emi-
sji gazów cieplarnianych, o których mowa w art. 38 ust. 5 akapit pierwszy tego rozporządzenia.
2. Przyjęte w zatwierdzonych planach monitorowania, o których mowa w art. 80 ust. 1, wymagania dotyczące potwier-
dzenia spełniania kryteriów zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych przez biopaliwa, bio-
płyny i paliwa z biomasy w rozumieniu art. 3 pkt 21a rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, które zostały wykorzystane
do spalania w okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r., uznaje się za spełnione zgodnie z ust. 1.
#### Art. 141b.
1. W przypadku wykorzystywania w 2023 r. do spalania biopaliw, biopłynów lub paliw z biomasy w rozu-
mieniu art. 3 pkt 21a rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, które na podstawie art. 38 ust. 5 tego rozporządzenia pod-
legają kryteriom zrównoważonego rozwoju lub kryteriom ograniczania emisji gazów cieplarnianych, prowadzący instalację
lub operator statku powietrznego, który w raporcie na temat wielkości emisji za 2023 r. przyjmuje dla tych biopaliw, bio-
płynów lub paliw z biomasy współczynnik emisyjny wynoszący zero, wykazuje spełnienie tych kryteriów za pomocą
poświadczeń wydanych w ramach systemu certyfikacji zatwierdzonego przez Komisję Europejską w drodze decyzji, o której
mowa w art. 30 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie pro-
mowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (Dz. Urz. UE L 328 z 21.12.2018, str. 82, Dz. Urz. UE L 311 z 25.09.2020,
str. 11, Dz. Urz. UE L z 22.02.2022, str. 37 oraz Dz. Urz. UE L 18.05.2022, str. 1), zwanej dalej „dyrektywą 2018/2001”.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, prowadzący instalację lub operator statku powietrznego może wykazać speł-
nianie kryteriów zrównoważonego rozwoju lub kryteriów ograniczania emisji gazów cieplarnianych za pomocą poświad-
czeń wydanych w ramach systemu certyfikacji, który uzyskał wstępną pozytywną ocenę Komisji Europejskiej w toku
postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 5 dyrektywy 2018/2001, jeżeli:
1) poświadczenia te zostały wydane w okresie pomiędzy wydaniem wstępnej pozytywnej oceny Komisji Europejskiej
a wydaniem decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 4 dyrektywy 2018/2001;
2) system certyfikacji został zatwierdzony w 2022 r. w drodze decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 4 dyrektywy 2018/2001.
3. Poświadczenia, o których mowa w ust. 2, zachowują ważność po wejściu w życie decyzji, o której mowa w art. 30
ust. 4 dyrektywy 2018/2001.
4. Poświadczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, potwierdzają spełnienie przez biopaliwa, biopłyny lub paliwa z bio-
masy w rozumieniu art. 3 pkt 21a rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, kryteriów zrównoważonego rozwoju lub kryte-
riów ograniczania emisji gazów cieplarnianych, zgodnie z art. 38 ust. 5 tego rozporządzenia, w stosownych przypadkach
w odniesieniu do etapów ich pozyskiwania, wytwarzania lub przetwarzania.
5. Do raportu na temat wielkości emisji, o którym mowa w ust. 1, przepisów art. 86 ust. 3 i 4 nie stosuje się.

#### Art. 141ba.
16) 1. W przypadku wykorzystywania w 2024 r. do spalania biopaliw, biopłynów lub paliw z biomasy, które
na podstawie art. 38 ust. 5 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066 podlegają kryteriom zrównoważonego rozwoju lub kry-
teriom ograniczania emisji gazów cieplarnianych, prowadzący instalację lub operator statku powietrznego, który w raporcie
na temat wielkości emisji za 2024 r. przyjmuje dla tych biopaliw, biopłynów lub paliw z biomasy współczynnik emisyjny
wynoszący zero, wykazuje spełnienie tych kryteriów za pomocą poświadczeń wydanych w ramach systemu certyfikacji
zatwierdzonego przez Komisję Europejską w drodze decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 4 dyrektywy 2018/2001, lub w ra-
mach systemu krajowego ocenionego przez Komisję Europejską jako spełniający warunki na podstawie art. 30 ust. 6 akapit
trzeci tej dyrektywy.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, prowadzący instalację lub operator statku powietrznego może wykazać speł-
nianie kryteriów zrównoważonego rozwoju lub kryteriów ograniczania emisji gazów cieplarnianych za pomocą poświad-
czeń wydanych w ramach systemu certyfikacji, który uzyskał wstępną pozytywną ocenę Komisji Europejskiej w toku po-
stępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 5 dyrektywy 2018/2001, jeżeli:
1) poświadczenia te zostały wydane w okresie pomiędzy wydaniem wstępnej pozytywnej oceny Komisji Europejskiej
a wydaniem decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 4 dyrektywy 2018/2001;
2) system certyfikacji został zatwierdzony w 2022 r. w drodze decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 4 dyrektywy 2018/2001.
3. Poświadczenia, o których mowa w ust. 2, zachowują ważność po wejściu w życie decyzji, o której mowa w art. 30
ust. 4 dyrektywy 2018/2001.
4. Poświadczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, potwierdzają spełnienie przez biopaliwa, biopłyny lub paliwa z bio-
masy kryteriów zrównoważonego rozwoju lub kryteriów ograniczania emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 38 ust. 5
rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066 w stosownych przypadkach w odniesieniu do etapów ich pozyskiwania, wytwa-
rzania lub przetwarzania.
5. Do raportu na temat wielkości emisji, o którym mowa w ust. 1, przepisów art. 86 ust. 3 i 4 nie stosuje się.
#### Art. 141c.
1. Prowadzący instalację lub operator statku powietrznego, który stosuje biopaliwa, biopłyny lub paliwa
z biomasy w rozumieniu art. 3 pkt 21a rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066, dokonuje przeglądu odpowiednio planu
monitorowania wielkości emisji, planu monitorowania emisji z operacji lotniczych lub uproszczonego planu monitorowania
emisji z operacji lotniczych i w stosownych przypadkach wprowadza zmiany do tego planu, pod kątem wymagań niezbędnych
do oceny spełniania przez biopaliwa, biopłyny lub paliwa z biomasy kryteriów zrównoważonego rozwoju lub kryteriów
ograniczania emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 38 ust. 5 rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2066.
2. W przypadku wprowadzenia zmian, o których mowa w ust. 1, prowadzący instalację lub operator statku powietrz-
nego, w terminie do dnia 1 stycznia 2024 r., składa odpowiednio do organu właściwego do spraw zezwolenia lub ministra
właściwego do spraw klimatu wniosek, o którym mowa w art. 55 ust. 1 lub art. 76 ust. 2.
#### Art. 142.
Wykonywanie czynności weryfikacji przez jednostki uprawnione w rozumieniu przepisów ustawy wymie-
nionej w art. 151 wymaga uzyskania akredytacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 600/2012.
#### Art. 143.
1. W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy posiadacz rachunku w rejestrze Unii jest
obowiązany wnieść opłatę roczną w wysokości i na zasadach określonych w art. 13, chyba że opłata ta została już wniesiona.
2. Przepis art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
#### Art. 144.
1. W terminie do dnia 30 kwietnia 2016 r. prowadzący instalację lub operator statku powietrznego dokonuje,
za pośrednictwem rachunku w rejestrze Unii, umorzenia uprawnień do emisji w liczbie odpowiadającej istniejącej na tym
rachunku zaległości w zakresie rozliczenia emisji z lat poprzednich.
2. Zaległość, o której mowa w ust. 1, stanowi różnicę pomiędzy sumą, umorzonych na rachunku posiadania operatora
albo rachunku posiadania operatora statku powietrznego w rejestrze Unii, uprawnień do emisji a sumą wprowadzonych do
rejestru Unii zatwierdzonych wielkości emisji z danej instalacji albo operacji lotniczych.
#### Art. 145.
Przychody, o których mowa w art. 401 ust. 7 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 11517) w brzmieniu obowiązu-
jącym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz wpływy z opłat, o których mowa w art. 25 ustawy z dnia
22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji, należnych
przed dniem wejścia w życie ustawy wymienionej w art. 151, są uwzględniane przy ustalaniu wysokości zobowiązania okreś-
lonego w art. 401c ust. 8 ustawy zmienianej w art. 11517), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

16) Dodany przez art. 6 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 6; wszedł w życie z dniem 31 marca 2025 r.
17) Art. 115 zawiera zmiany do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.

#### Art. 146.
1. Do opłat należnych na podstawie:
1) art. 25 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych
substancji,
2) art. 27 ustawy wymienionej w art. 151
– stosuje się przepisy obowiązujące w czasie, w którym powstał obowiązek ich uiszczenia.
2. Do opłaty, o której mowa w art. 27 ustawy wymienionej w art. 151, należnej za 2013 rok, stosuje się przepisy tej
ustawy, z tym że podstawą obliczenia wysokości należnej opłaty, jest liczba uprawnień do emisji wydanych na rachunek
posiadania operatora w rejestrze Unii.
3. Jeżeli opłata, o której mowa w ust. 2, wniesiona przez prowadzącego instalację przed dniem wejścia w życie niniej-
szej ustawy jest wyższa niż opłata, której podstawą obliczenia jest liczba uprawnień do emisji wydanych na rachunek
posiadania operatora w rejestrze Unii, to różnica ta stanowi nadpłatę. Do nadpłaty stosuje się odpowiednio przepisy ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
#### Art. 147.
1. Do postępowań w sprawie nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 70–72 ustawy wymienionej
w art. 151, wszczętych i niezakończonych w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy oraz do przekazywania wpływów z tytułu
tych kar po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, a także do informacji o karach nałożonych w roku 2015 stosuje się
przepisy dotychczasowe.
2. Do postępowań w sprawie skierowania do Komisji Europejskiej wniosku o nałożenie zakazu prowadzenia operacji
lotniczych przez operatora statków powietrznych wszczętych i niezakończonych na podstawie art. 77 ustawy wymienionej
w art. 151, stosuje się przepisy dotychczasowe.
#### Art. 148.
Spółki prowadzące rynek regulowany oraz firmy inwestycyjne opracują i wdrożą procedurę przeciwdziałania
i ujawniania przypadków manipulacji w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
#### Art. 149.
1. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 18 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 11018) zachowują moc
do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 18 ust. 3 tej ustawy w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 12019) zachowują moc do
dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 12019)
w brzmieniu nadanym tą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 7 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 12320) zachowują moc do dnia
wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 7 ust. 7 tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
4. Przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 21 ust. 8 ustawy wymienionej w art. 151, w sprawie wykazu instalacji
wytwarzających energię elektryczną objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w okresie
rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r. wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do emisji zachowują
moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 niniejszej ustawy, nie dłużej
niż przez 60 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i mogą być zmieniane na podstawie art. 21 ust. 8 ustawy
wymienionej w art. 151.
5. Przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 21 ust. 8 ustawy wymienionej w art. 151, w sprawie wykazu insta-
lacji innych niż wytwarzające energię elektryczną, objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnia-
nych w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r. wraz z przyznaną im liczbą uprawnień do
emisji zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 25 ust. 4 niniejszej
ustawy, nie dłużej niż przez 60 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i mogą być zmieniane na podstawie
art. 21 ust. 8 ustawy wymienionej w art. 151.
#### Art. 150.
1. W latach 2015–2024 maksymalny limit wydatków Narodowego Funduszu będący skutkiem finansowym
wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi w:
1) 2015 r. – 18 751 140 zł;
2) 2016 r. – 25 786 034 zł;
3) 2017 r. – 29 509 578 zł;

18) Art. 110 zawiera zmiany do ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska.
19) Art. 120 zawiera zmiany do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
20) Art. 123 zawiera zmiany do ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji.

4) 2018 r. – 25 028 884 zł;
5) 2019 r. – 35 267 728 zł;
6) 2020 r. – 31 820 000 zł;
7) 2021 r. – 31 700 000 zł;
8) 2022 r. – 29 520 000 zł;
9) 2023 r. – 28 470 000 zł;
10) 2024 r. – 29 450 000 zł.
2. Minister właściwy do spraw klimatu monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz
wdraża mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 3.
3. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu
wydatków określonego w ust. 1 oraz w przypadku gdy część planowanych wydatków, o których mowa w ust. 1, przypada-
jąca proporcjonalnie na okres od początku roku kalendarzowego do końca danego kwartału, została przekroczona:
1) po pierwszym kwartale – co najmniej o 15 %,
2) po dwóch kwartałach – co najmniej o 10 %,
3) po trzech kwartałach – co najmniej o 5 %
– minister właściwy do spraw klimatu stosuje mechanizm korygujący polegający na wstrzymaniu wydatków.
#### Art. 151.
Traci moc ustawa z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnia-
nych (Dz. U. poz. 695 oraz z 2013 r. poz. 1238).
#### Art. 152.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia21).

21) Ustawa została ogłoszona w dniu 25 sierpnia 2015 r.

Załączniki do ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r.
(Dz. U. z 2025 r. poz. 1685)

Załącznik nr 1

RODZAJE DZIAŁAŃ PROWADZONYCH W INSTALACJACH WRAZ Z WARTOŚCIAMI PROGOWYMI
ODNIESIONYMI DO ZDOLNOŚCI PRODUKCYJNYCH TYCH INSTALACJI I GAZY CIEPLARNIANE
PRZYPORZĄDKOWANE DANEMU DZIAŁANIU

Lp. Rodzaje działań Gazy cieplarniane

1 Spalanie paliw w instalacjach o całkowitej nominalnej mocy cieplnej przekraczającej CO2
20 MW1)

1a Spalanie paliw w instalacjach spalania odpadów komunalnych o całkowitej nominalnej CO2
mocy cieplnej przekraczającej 20 MW1)

2 Rafinacja oleju, w której wykorzystywane są jednostki spalania o całkowitej nominalnej CO2
mocy cieplnej przekraczającej 20 MW

3 Produkcja koksu CO2
4 Prażenie lub spiekanie rud metalu, w tym rudy siarczkowej CO2
5 Produkcja żelaza lub stali (pierwotny i wtórny wytop), łącznie z odlewaniem stałym, CO2
z wydajnością powyżej 2,5 Mg na godzinę2)

6 Produkcja lub obróbka metali żelaznych (w tym stopów żelaznych), w której wykorzystywane CO2
są jednostki spalania o całkowitej nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 20 MW3)

7 Produkcja pierwotnego aluminium lub tlenku glinu CO2 PFCs
8 Produkcja wtórnego aluminium, w której wykorzystywane są jednostki spalania CO2
o całkowitej nominalnej mocy cieplnej przekraczającej 20 MW

9 Produkcja lub obróbka metali nieżelaznych, w tym produkcja stopów, rafinacja, CO2
odlewnictwo itp., w której wykorzystywane są jednostki spalania o całkowitej
nominalnej mocy cieplnej (w tym paliwa wykorzystywane jako czynniki redukujące)
przekraczającej 20 MW

10 Produkcja klinkieru cementowego w piecach obrotowych o zdolności produkcyjnej CO2
przekraczającej 500 Mg dziennie lub innych piecach o zdolności produkcyjnej powyżej
50 Mg na dobę

11 Produkcja wapna lub kalcynacja dolomitu lub magnezytu w piecach obrotowych CO2
lub innych piecach o zdolności produkcyjnej przekraczającej 50 Mg na dobę

12 Osuszanie lub kalcynacja gipsu lub produkcja płyt gipsowo-kartonowych i innych CO2
wyrobów gipsowych, o zdolności produkcyjnej gipsu kalcynowanego lub suchego gipsu
wtórnego przekraczającej łącznie 20 ton na dobę

13 Wytwarzanie szkła, łącznie z włóknem szklanym, z wydajnością przetopu przekraczającą CO2
20 Mg na dobę

14 Produkcja wyrobów ceramicznych przez wypalanie, o wydajności powyżej 75 Mg CO2
na dobę4)

15 Wytwarzanie materiałów izolacyjnych z wełny mineralnej z wykorzystaniem szkła, CO2
surowców skalnych lub żużlu przy użyciu zdolności produkcyjnej przekraczającej 20 Mg
na dobę

16 Produkcja pulpy drzewnej lub innych materiałów włóknistych CO2
17 Produkcja papieru lub tektury o wydajności przekraczającej 20 Mg na dobę CO2
18 Produkcja sadzy, w tym karbonizacja substancji organicznych, takich jak oleje mineralne, CO2
smoły, pozostałości krakowania i destylacji, o zdolności produkcyjnej przekraczającej
50 ton na dobę

19 Produkcja kwasu azotowego CO2 N2O
20 Produkcja kwasu adypinowego CO2 N2O
21 Produkcja kwasu glioksalowego i glioksylowego CO2 N2O

22 Produkcja amoniaku CO2

23 Produkcja chemikaliów organicznych luzem poprzez krakowanie, reformowanie, CO2
częściowe lub pełne utlenianie albo poprzez podobne procesy, przy zdolności
produkcyjnej przekraczającej 100 Mg na dobę

24 Produkcja wodoru (H2) i gazu do syntezy o zdolności produkcyjnej przekraczającej 5 Mg CO2
na dobę

25 Produkcja węglanu sodu (Na2CO3) oraz wodorowęglanu sodu (NaHCO3) CO2
26 Wychwytywanie dwutlenku węgla z instalacji objętej systemem handlu uprawnieniami CO2
do emisji w celu jego przesyłania i podziemnego składowania dwutlenku węgla
w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5b ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne
i górnicze (Dz. U. z 2024 r. poz. 1290 oraz z 2025 r. poz. 769 i 1023), w łącznej ilości
równej lub większej niż 100 kiloton

27 Przesyłanie dwutlenku węgla przeznaczonego do podziemnego składowania dwutlenku CO2
węgla w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5b ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo
geologiczne i górnicze, w łącznej ilości równej lub większej niż 100 kiloton,
z wyłączeniem emisji objętych innym działaniem

28 Podziemne składowanie dwutlenku węgla w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5b ustawy z dnia CO2
9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze, w łącznej ilości równej lub większej
niż 100 kiloton

Objaśnienia:
1) Ilość energii wprowadzonej do instalacji w paliwie w jednostce czasu przy jej nominalnym obciążeniu.
2) Maksymalna ilość wyrobu lub wyrobów, która może być wytworzona w jednostce czasu w normalnych warunkach pracy instalacji.
3) Produkcja lub obróbka metali żelaznych obejmuje w szczególności walcownie, piece do ponownego podgrzewania, piece do wyżarzania,
kuźnie, odlewnie oraz instalacje służące do powlekania i wytrawiania metali.
4) Produkcja wyrobów ceramicznych za pomocą wypalania obejmuje w szczególności produkcję dachówek, cegieł, cegieł ognioodpornych,
kafelków, wyrobów kamionkowych i porcelany.
1. Przy określaniu wartości progowych odnoszących się do zdolności produkcyjnej instalacji, bierze się pod uwagę
parametry tego samego rodzaju charakteryzujące skalę działań prowadzonych w instalacji, to jest moc cieplną instalacji lub
zdolność produkcyjną instalacji. Jeżeli w instalacji prowadzone jest więcej niż jedno działanie tego samego rodzaju para-
metry odnoszące się do tych działań sumuje się, chyba że z przyczyn formalnych lub technicznych jest ograniczona możli-
wość działania wszystkich instalacji jednocześnie.
2. Przez zdolność produkcyjną instalacji rozumie się maksymalną ilość wyrobu lub wyrobów, która może być wytwo-
rzona w jednostce czasu w normalnych warunkach pracy instalacji.
3. W przypadku włączania instalacji do systemu na podstawie wartości progowej odniesionej do nominalnej mocy
cieplnej uwzględnia się sumę nominalnej mocy cieplnej wszystkich stacjonarnych urządzeń technicznych, w których
zachodzi spalanie, obejmujących w szczególności: wszystkie rodzaje kotłów, palników, turbin, podgrzewaczy, pieców,
w tym pieców do kalcynacji, pieców do prażenia, suszarnie, silniki, ogniwa paliwowe, pochodnie gazowe. Przy obliczeniach
nominalnej mocy cieplnej nie uwzględnia się stacjonarnych urządzeń technicznych o nominalnej mocy cieplnej poniżej
3 MW oraz stacjonarnych urządzeń technicznych wykorzystujących wyłącznie biomasę, przez które rozumie się stacjonarne
urządzenie techniczne wykorzystujące paliwa kopalne wyłącznie podczas rozruchu lub wyłączeń.
4. Przez nominalną moc cieplną instalacji rozumie się ilość energii wprowadzonej do instalacji w paliwie w jednostce
czasu przy jej nominalnym obciążeniu.
5. W przypadku instalacji służącej do działań, dla których wartość progowa nie została określona przy pomocy nomi-
nalnej mocy cieplnej, o włączeniu tej instalacji do systemu decyduje wartość progowa odniesiona do zdolności produkcyjnej
instalacji.
6. W przypadku przekroczenia wartości progowej nominalnej mocy cieplnej lub zdolności produkcyjnej jakiegokol-
wiek rodzaju instalacji, wszystkie stacjonarne urządzenia techniczne, w których dochodzi do spalania innego niż spalanie
odpadów niebezpiecznych lub komunalnych, muszą być objęte zezwoleniem na emisję gazów cieplarnianych z instalacji.

Załącznik nr 2

WSKAŹNIKI ZGODNOŚCI, SŁUŻĄCE WYKAZANIU, ŻE ZADANIA INWESTYCYJNE SĄ REALIZOWANE
ZGODNIE Z ZASADAMI OKREŚLONYMI W KOMUNIKACIE KOMISJI NR 2011/C99/03
1. Wskaźniki zgodności dla zadań inwestycyjnych związanych z modernizacją istniejących instalacji wytwarzających
energię elektryczną w tym związanych z modernizacją pojedynczych urządzeń (m.in. kotłów, turbin, generatorów, silników,
agregatów, wymienników ciepła, transformatorów) lub wymianą tych urządzeń:
1) rodzaj zastosowanego paliwa podstawowego (węgiel kamienny, węgiel brunatny, gaz ziemny systemowy, gaz ziemny
ze złóż lokalnych, olej ciężki, olej lekki, biomasa, metan z odmetanowienia kopalń); w przypadku współspalania: rodzaj
zastosowanego paliwa współspalania oraz średni udział współspalania [%] oraz
2) redukcja emisyjności w wyniku realizacji zadania inwestycyjnego [Mg CO2/MWh].
2. Wskaźniki zgodności dla zadań inwestycyjnych związanych z budową nowych instalacji wytwarzających energię
elektryczną:
1) rodzaj zastosowanego paliwa podstawowego (węgiel kamienny, węgiel brunatny, gaz ziemny systemowy, gaz ziemny
ze złóż lokalnych, olej ciężki, olej lekki, biomasa, metan z odmetanowienia kopalń), w przypadku współspalania: rodzaj
zastosowanego paliwa współspalania oraz średni udział współspalania [%] oraz
2) moc osiągalna [MWe], oraz
3) emisyjność w wyniku realizacji zadania inwestycyjnego [Mg CO2/MWh].
3. Wskaźniki zgodności dla zadań inwestycyjnych w zakresie sieci przesyłowych i dystrybucyjnych elektroenergetycznych:
1) długość powstałych bądź zmodernizowanych linii (z uwzględnieniem podziału na sieci NN, SN, WN i nn) [km] lub
2) liczba odcinków powstałych bądź zmodernizowanych linii (z uwzględnieniem podziału na sieci NN, SN, WN i nn)
[szt.], lub
3) liczba nowych lub zmodernizowanych stacji elektroenergetycznych [szt.], lub
4) liczba nowych lub zmodernizowanych pojedynczych elementów wyposażenia stacji elektroenergetycznych (np. jednostek
transformatorowych, pól liniowych) [szt.], lub
5) redukcja strat w przesyle albo dystrybucji [%], lub
6) redukcja strat transformatorów [%], lub
7) wzrost przepustowości istniejących linii [%].
4. Wskaźniki zgodności dla zadań w zakresie sieci przesyłowej gazowej: wzrost przepustowości technicznej sieci prze-
syłowej gazowej.
5. Wskaźniki zgodności dla zadań w zakresie sieci ciepłowniczych:
1) redukcja strat ciepła [%] lub
2) ilość energii elektrycznej z kogeneracji wprowadzona do sieci elektroenergetycznej [MWh/rok], lub
3) ilość energii cieplnej z kogeneracji wprowadzona do sieci ciepłowniczej [GJ/rok].
6. Emisyjność jest rozumiana jako wielkość emisji dwutlenku węgla w danym roku z instalacji wytwarzającej energię
elektryczną odniesiona do wielkości produkcji energii elektrycznej w danym roku w tej instalacji wyrażonej w MWh.
7. W celu wykazania dotrzymania zatwierdzonych wskaźników zgodności określonych jako redukcja lub wzrost danego
parametru porównywana jest wartość parametru przed przystąpieniem do realizacji zadania inwestycyjnego z wartością para-
metru po zakończeniu realizacji zadania inwestycyjnego lub zakończeniu wyszczególnionego w harmonogramie rzeczowym
etapu zadania inwestycyjnego w przypadku wystąpienia opóźnień związanych z realizacją zadania inwestycyjnego.