#### Rozdział 7
Kary pieniężne
#### Art. 63.
1. Karze pieniężnej podlega ten kto:
1) nie dopełnia obowiązku tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych, o którym mowa w art. 5 lub 24, w prze-
widzianym terminie i wymaganej ilości;
1a) nie dopełnia obowiązku uiszczenia opłaty zapasowej w należnej wysokości albo w terminie, o którym mowa w art. 21b
ust. 12;
2) obniża ilości zapasów obowiązkowych poniżej poziomu określonego w ustawie;

2a) będąc właścicielem instalacji magazynowej lub magazynu, dopuścił do niespełnienia przez daną instalację magazynową
lub magazyn, w których są przechowywane zapasy interwencyjne, wymagań, o których mowa w art. 3 ust. 12–14;
3) utrzymuje, w ramach zapasów obowiązkowych, paliwa lub gaz ziemny niespełniające wymagań jakościowych obo-
wiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 3 ust. 7;
3a) nie przedstawi w terminie informacji, o których mowa w art. 8 ust. 5, albo przedstawi informacje nieprawdziwe;
4) nie dopełnia obowiązku złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 14 ust. 1 i 1a;
4a) nie przekaże w terminie informacji, o których mowa w art. 22a ust. 1, albo przedstawi nieprawdziwe informacje na temat
realizowanych zmian infrastruktury sektora naftowego w zakresie, o którym mowa w art. 22a ust. 1;
5) nie przedstawi w wyznaczonym terminie informacji, o których mowa w art. 22 ust. 1c i 3 lub art. 38, albo przedstawi
w tej informacji dane nieprawdziwe;
5a) nie przedstawi w wyznaczonym terminie deklaracji, o której mowa w art. 22 ust. 1, albo przedstawi w tej deklaracji
dane nieprawdziwe;
5b) wykorzystuje zdolności przesyłowe zarezerwowane na potrzeby dostarczenia całkowitych ilości zapasów obowiązko-
wych gazu ziemnego utrzymywanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do sieci przesyłowej lub dystrybucyj-
nej krajowej w sposób niezgodny z art. 24a ust. 3;
5c) nie ustali wielkości zapasów obowiązkowych gazu ziemnego lub nie przedstawi Prezesowi URE informacji o wielkości
zapasów obowiązkowych w celu weryfikacji;
6) będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorstwa lub podmiotu, o którym mowa w art. 24, nie przedstawi, w wy-
znaczonym terminie, informacji, o których mowa w art. 27 ust. 1 i 2, albo przedstawi w tej informacji dane niepraw-
dziwe;
6a) nie przekaże w terminie, o którym mowa w art. 31 ust. 4, procedur, o których mowa w art. 31 ust. 1, potwierdzenia ich
aktualności lub nie dokona ich aktualizacji w terminie, o którym mowa w art. 31 ust. 5;
6aa) nie dopełnia w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 31 ust. 4a;
6b) nie dopełnia obowiązku poinformowania Prezesa URE o zamiarze rozpoczęcia przywozu gazu ziemnego, o którym
mowa w art. 25 ust. 6;
6c) świadomie lub w wyniku niedbalstwa wprowadza w błąd Prezesa URE w zakresie przedstawionych na jego żądanie
informacji, o których mowa w art. 27 ust. 3, lub odmawia ich udzielenia;
7) nie dopełnia obowiązku sprzedaży zapasów obowiązkowych, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 3 lit. b;
8) nie dopełnia obowiązku przedstawienia oferty sprzedaży, o którym mowa w art. 34 pkt 2 lit. c;
9) nie przestrzega ograniczeń w zakresie obrotu paliwami, o których mowa w art. 40 ust. 1;
10) nie przestrzega ograniczeń w sprzedaży paliw, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 lub 2;
11) nie stosuje się do ograniczeń w poborze gazu ziemnego, o których mowa w art. 56;
12) nie przestrzega ograniczeń w używaniu:
a) pojazdów samochodowych i motocykli oraz jednostek pływających na śródlądowych drogach wodnych,
b) statków na morskich wodach wewnętrznych i na morzu terytorialnym,
c) statków powietrznych w ruchu lotniczym
– o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 4;
13) nie przestrzega zakazu organizacji imprez motorowych, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 5;
14) nie przestrzega ograniczeń w funkcjonowaniu transportu towarów i osób, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 6;
15) będąc podmiotem wyłączonym z ograniczeń, o których mowa w art. 41, dokonuje odsprzedaży zakupionego paliwa;
16) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2;
17) nie przedstawi, w wyznaczonym terminie, informacji, o których mowa w art. 22 ust. 2, albo przedstawi w tej informacji
dane nieprawdziwe;
18) nie usunie uchybień, do czego został zobowiązany na podstawie art. 29 ust. 9;

18a) utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w art. 29 ust. 1 i art. 30 ust. 1, lub przeglądu,
o którym mowa w art. 29b ust. 1;
18b) będąc właścicielem magazynu, w którym utrzymywane są zapasy interwencyjne, lub związanej z tym magazynem infra-
struktury przesyłowej, utrudnia przeprowadzenie lub nie przeprowadza w terminie próby technicznej, o której mowa
w art. 29d ust. 1;
19) będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie
obrotu gazem ziemnym z zagranicą lub podmiotu dokonującego przywozu gazu ziemnego, lub podmiotu, któremu
zlecono utrzymywanie zapasów obowiązkowych gazu ziemnego, nie usunie, w wyznaczonym terminie, uchybień do
czego został zobowiązany na podstawie art. 30 ust. 9;
19a) (uchylony)
19b) będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakre-
sie obrotu gazem ziemnym z zagranicą lub podmiotu dokonującego przywozu gazu ziemnego, nie złoży wyjaśnień lub
nie przedstawi w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 30 ust. 5, albo złoży nieprawdziwe wy-
jaśnienia lub przedstawi nieprawdziwe dokumenty;
20) będąc przedsiębiorcą magazynującym zapasy agencyjne lub przedsiębiorcą, któremu zlecono wykonanie zadań w za-
kresie tworzenia i utrzymywania zapasów agencyjnych, dopuścił do powstania niedoboru w stosunku do ewidencyj-
nego stanu tych zapasów lub dopuścił się uchybienia w zakresie magazynowania zapasów agencyjnych, ich wymiany
oraz ilościowej i jakościowej ochrony stanu tych zapasów;
21) będąc przedsiębiorstwem energetycznym, nie przestrzega obowiązków określonych w art. 5 ust. 4, art. 7 ust. 6 oraz art. 14
ust. 1, ust. 6 lit. a i b oraz ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1938 z dnia 25 października
2017 r. dotyczącego środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylającego rozporządzenie
(UE) nr 994/2010 (Dz. Urz. UE L 280 z 28.10.2017, str. 1);
22)19) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 34a ust. 3;
23)19) nie stosuje maksymalnej ceny paliw ciekłych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o sys-
temie monitorowania i kontrolowania jakości paliw ogłoszonej w obwieszczeniu, o którym mowa w art. 34a ust. 5;
24)19) oferuje do sprzedaży paliwa ciekłe w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monito-
rowania i kontrolowania jakości paliw po cenie wyższej niż cena maksymalna ogłoszona w obwieszczeniu, o którym
mowa w art. 34a ust. 5.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, kara pieniężna wynosi:
1) równowartość iloczynu kwoty 4500 zł i wielkości niedoboru ropy naftowej, gazu płynnego (LPG) lub ciężkiego oleju
opałowego wyrażonej w tonach, lub niedoboru paliw, z wyłączeniem gazu płynnego (LPG) i ciężkiego oleju opało-
wego, wyrażonej w metrach sześciennych;
2) równowartość 250 % wartości niedoboru gazu ziemnego, wyliczonej według ceny referencyjnej gazu ziemnego wysoko-
metanowego opublikowanej na stronie internetowej operatora systemu przesyłowego gazowego i obowiązującej w dniu,
w którym stwierdzono niedopełnienie obowiązku utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego.
2a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1a, kara pieniężna wynosi dwukrotność należnej kwoty opłaty zapaso-
wej albo dwukrotność różnicy pomiędzy uiszczoną kwotą a należną kwotą opłaty zapasowej.
2b. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a, kara pieniężna wynosi 50 zł za każdy 1 m sześcienny magazynowanych
zapasów interwencyjnych paliw i 58 zł za każdą 1 tonę magazynowanych zapasów interwencyjnych ropy naftowej – które nie
będą mogły być udostępnione zgodnie z art. 3 ust. 12–14.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, kara pieniężna stanowi iloczyn 250 % wartości jednostkowych paliw
lub gazu ziemnego spełniających wymagania jakościowe i ilości paliw lub gazu ziemnego niespełniających wymagań jakoś-
ciowych.
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3a–5a, 6 i pkt 19b, kara pieniężna wynosi od dwukrotnego do dziesięcio-
krotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego w kwartale, w którym nastą-
piło niedopełnienie obowiązku.

19) Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 15.

4a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 6a i 6aa, kara pieniężna wynosi od dziesięciokrotnego do trzydziestokrotnego
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło
niedopełnienie obowiązku.
4b. Niezależnie od kary, o której mowa w ust. 1 pkt 6a i 6aa, minister właściwy do spraw gospodarki surowcami ener-
getycznymi może nałożyć także karę pieniężną na osobę kierującą działalnością przedsiębiorstwa lub podmiotu, o którym
mowa w art. 31 ust. 1, z tym że kara ta może być wymierzona w kwocie niewiększej niż 300 % przeciętnego wynagrodzenia
tej osoby.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, kara pieniężna wynosi 350 % wartości niesprzedanych zapasów.
6. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 8–10 i 18b, kara pieniężna wynosi od 10 % do 15 % przychodu ukara-
nego przedsiębiorcy osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara dotyczy działalności wykonywanej na pod-
stawie koncesji, wysokość kary wynosi od 10 % do 15 % przychodu ukaranego przedsiębiorcy, wynikającego z działalności
koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.
6a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5b, 5c i 21, kara pieniężna wynosi od 1 % do 15 % przychodu ukaranego
przedsiębiorcy osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara dotyczy działalności wykonywanej na podstawie
koncesji, wysokość kary wynosi od 1 % do 15 % przychodu ukaranego przedsiębiorcy, wynikającego z działalności koncesjo-
nowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.
6b. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 6b i 6c, kara pieniężna wynosi od 5000 zł do 50 000 zł.
7. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 11, wysokość kary oblicza się w następujący sposób:
1) w przypadku przekroczenia mocy godzinowej – jako iloczyn mocy maksymalnej, zarejestrowanej przez układ pomia-
rowy ponad moc wynikającą z wprowadzonych ograniczeń, liczby godzin, w których stwierdzono przekroczenie mocy
wynikającej z wprowadzonych ograniczeń w okresie rozliczeniowym, w którym obowiązywały ograniczenia, i dziesięcio-
krotności stawki stałej opłaty przesyłowej dla gazu wysokometanowego na wyjściu z sieci własnej gazu ziemnego wysoko-
metanowego operatora systemu przesyłowego;
2) w przypadku przekroczenia mocy godzinowej i mocy dobowej – jako iloczyn mocy maksymalnej, zarejestrowanej
przez układ pomiarowy ponad moc wynikającą z wprowadzonych ograniczeń, liczby godzin, w których stwierdzono
przekroczenie mocy wynikającej z wprowadzonych ograniczeń w okresie rozliczeniowym, w którym obowiązywały
ograniczenia, i piętnastokrotności stawki stałej opłaty przesyłowej dla gazu wysokometanowego na wyjściu z sieci
własnej gazu ziemnego wysokometanowego operatora systemu przesyłowego.
7a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 11, wysokość kary dla odbiorców nieposiadających rejestracji mocy
poboru gazu ziemnego oblicza się w następujący sposób:
1) dla odbiorców pobierających mniej niż 300 m3 gazu ziemnego rocznie – 1000 zł za każdy miesiąc, w którym stwier-
dzono przekroczenie mocy wynikającej z wprowadzonych ograniczeń;
2) dla odbiorców pobierających 300 m3 i więcej oraz mniej niż 1200 m3 gazu ziemnego rocznie – 3000 zł za każdy miesiąc,
w którym stwierdzono przekroczenie mocy wynikającej z wprowadzonych ograniczeń;
3) dla odbiorców pobierających 1200 m3 i więcej oraz mniej niż 8000 m3 gazu ziemnego rocznie – 10 000 zł za każdy
miesiąc, w którym stwierdzono przekroczenie mocy wynikającej z wprowadzonych ograniczeń;
4) dla odbiorców pobierających 8000 m3 i więcej gazu ziemnego rocznie – 20 000 zł za każdy miesiąc, w którym stwier-
dzono przekroczenie mocy wynikającej z wprowadzonych ograniczeń.
7b. Jeżeli wysokość kary pieniężnej obliczona zgodnie z ust. 7 jest niższa dla odbiorcy niż wysokość kary pieniężnej,
która byłaby obliczona w sposób, o którym mowa w ust. 7a, dla ilości gazu pobranego przez tego odbiorcę, stosuje się
wysokość kary pieniężnej obliczoną zgodnie z ust. 7a dla ilości gazu pobranego przez tego odbiorcę.
8. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 12, kara pieniężna wynosi od 500 zł do 1000 zł.
9. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 13 i 14, kara pieniężna wynosi od 5000 zł do 50 000 zł.
10. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 15, kara pieniężna wynosi od 20 000 zł do 50 000 zł.
11. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, kara pieniężna wynosi od 5000 zł do 50 000 zł.

12. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 17, kara pieniężna wynosi od dwukrotnego do dziesięciokrotnego
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło
niedopełnienie obowiązku.
13. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 18, kara pieniężna wynosi od dwukrotnego do dziesięciokrotnego
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło
niedopełnienie obowiązku.
13a. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, kara pieniężna wynosi od dwukrotnego do dziesięciokrotnego
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło
utrudnienie lub uniemożliwienie kontroli.
14. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 19, kara pieniężna wynosi od dwukrotnego do dziesięciokrotnego przecięt-
nego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, obowiązującego w kwartale, w którym nastąpiło niedopeł-
nienie obowiązku.
15. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 20, kara pieniężna wynosi 200 % wartości niedoboru lub straty, lub
wartości paliw, niespełniających wymagań jakościowych.
15a. (uchylony)
16. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1:
1) pkt 3 – wylicza się na podstawie:
a) ceny hurtowej sprzedaży paliwa stosowanej przez producenta lub handlowca mającego największy udział w krajowym
rynku paliw, w dniu stwierdzenia niedopełnienia obowiązków, pomniejszonej o wartość podatku akcyzowego
i opłaty paliwowej, w przypadku gdy są one zawarte w cenie tego paliwa,
b) ceny referencyjnej gazu ziemnego wysokometanowego opublikowanej na stronie internetowej operatora systemu
przesyłowego gazowego i obowiązującej w dniu, w którym stwierdzono niedopełnienie obowiązku utrzymywania
zapasów obowiązkowych gazu ziemnego;
2) pkt 7 – wylicza się na podstawie ceny określonej w decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1 pkt 3 lit. b;
3) pkt 20 – wylicza się na podstawie:
a) średniej ceny ropy naftowej gatunku Brent, obowiązującej na londyńskiej Międzynarodowej Giełdzie Paliwowej
(IPE) w dniu stwierdzenia niedopełnienia obowiązków, wyrażonej w dolarach amerykańskich za baryłkę; średnią
cenę za tonę tej ropy oblicza się jako iloczyn ceny baryłki ropy naftowej, współczynnika 7,28 i średniego kursu
dolara amerykańskiego, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu stwierdzenia niedopeł-
nienia obowiązków,
b) ceny hurtowej sprzedaży paliwa stosowanej przez producenta lub handlowca mającego największy udział w krajowym
rynku paliw, w dniu stwierdzenia niedopełnienia obowiązków, pomniejszonej o wartość podatku akcyzowego
i opłaty paliwowej, w przypadku gdy są one zawarte w cenie tego paliwa.
17. Dniem stwierdzenia niedopełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2–3 oraz 20, jest dzień podpisania
protokołu, o którym mowa w art. 29 ust. 7 lub w art. 30 ust. 7.
18.20) W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 22–24, kara pieniężna wynosi do 1 000 000 zł.
#### Art. 64.
1. Karę pieniężną, o której mowa w art. 63 ust. 1:
1) pkt 1, 2, 3, 5b, 5c, 6, 6b, 6c, 11, 16 i 18a w zakresie kontroli, o której mowa w art. 30 ust. 1, oraz pkt 19 i 19b –
wymierza Prezes URE;
2) pkt 1–5a, 7, 8, 18 i 18a z wyłączeniem kontroli, o której mowa w art. 30 ust. 1, oraz pkt 18b i 20 – wymierza Prezes
Agencji;
3) pkt 9 – wymierza wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej;
4) pkt 10 i pkt 12 lit. a oraz pkt 13–15 – wymierza właściwy organ Policji;
5) pkt 12 lit. b – wymierza dyrektor urzędu morskiego;

20) Dodany przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 15.

6) pkt 12 lit. c – wymierza Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego;
7)21) pkt 6a, 6aa, 17, 21 i 22 – wymierza minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi;
8)22) pkt 23 i 24 – wymierza naczelnik urzędu celno-skarbowego.
2. Prezes Agencji wymierza kary, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1–5a, 7, 8, 18, pkt 18a z wyłączeniem kontroli,
o której mowa w art. 30 ust. 1, oraz pkt 18b i 20, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do ministra właściwego
do spraw gospodarki surowcami energetycznymi.
2a. Przed wymierzeniem kary, o której mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1a, Prezes Agencji wzywa producenta lub handlowca
do uiszczenia opłaty zapasowej w należnej wysokości, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
3. Prezes URE wymierza kary, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 5b, 5c, 6, 6b, 6c, 11, 16 i 18a w zakresie
kontroli, o której mowa w art. 30 ust. 1, oraz pkt 19 i 19b, w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie do Sądu
Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów.
4. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej wymierza karę, o której mowa w art. 63 ust. 1 pkt 9, w drodze decyzji,
od której przysługuje odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
5. Właściwy organ Policji wymierza kary, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 10, pkt 12 lit. a oraz pkt 13–15, w drodze
decyzji.
6. Dyrektor urzędu morskiego wymierza karę, o której mowa w art. 63 ust. 1 pkt 12 lit. b, w drodze decyzji, od której
przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej.
7. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wymierza karę, o której mowa w art. 63 ust. 1 pkt 12 lit. c, w drodze decyzji,
od której przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw transportu.
8.23) Naczelnik urzędu celno-skarbowego, który przeprowadził kontrolę celno-skarbową, jest właściwy do przeprowa-
dzenia postępowania i wymierzenia kary, o której mowa w art. 63 ust. 1 pkt 23 i 24, w drodze decyzji. Do postępowania
w sprawie wymierzenia kary pieniężnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
Do wymiaru kary pieniężnej stosuje się przepisy działu IVa ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego.
#### Art. 65.
(uchylony)
#### Art. 66.
1.24) Należności pieniężne z tytułu kar, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 i 3–8, stanowią dochód budżetu
państwa.
1a. Należności pieniężne z tytułu kar, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 2, stanowią dochód Funduszu.
2. Kar pieniężnych nie nakłada się, jeżeli od stwierdzenia naruszeń ustawy, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 1–3 i 7,
upłynęło 5 lat.
3. Kar pieniężnych nie nakłada się, jeżeli od stwierdzenia naruszeń ustawy, o których mowa w art. 63 ust. 1 pkt 3a–6aa
oraz pkt 8–20, upłynęły 3 lata.
4. Bieg terminu do nałożenia kary pieniężnej zostaje zawieszony od dnia:
1) wydania przez organ postanowienia o zawieszeniu postępowania, gdy rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy
od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;
2) wniesienia skargi do sądu administracyjnego lub odwołania do Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony kon-
kurencji i konsumentów od decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej.
5. Termin do nałożenia kary pieniężnej biegnie dalej od dnia następującego po dniu, w którym:
1) decyzja innego organu stała się ostateczna lub orzeczenie sądu uprawomocniło się;
2) orzeczenie sądu stało się prawomocne.
6. W zakresie nieuregulowanym w ustawie, do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

21) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret pierwsze ustawy, o której mowa w odnośniku 15.
22) Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 15.
23) Dodany przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 15.
24) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 15.

7.24) Kary pieniężne, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 i 3–8, płatne są na konto właściwego urzędu skarbowego.
8.24) Kary pieniężne nałożone przez organy, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 i 3–8, uiszcza się w terminie 14 dni
od dnia, w którym decyzja o ich wymierzeniu stała się prawomocna.
#### Art. 67.
Kary pieniężne podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie
egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym.