Jednostka rynku mocy
W jednym zdaniu: podstawowa „jednostka handlowa" rynku mocy – może nią być zarówno źródło wytwórcze, jak i zbiór odbiorców gotowych ograniczyć pobór (DSR), co otwiera rynek nie tylko dla elektrowni.
Definicja ustawowa (art. 2 ustawy o rynku mocy)
Jednostka rynku mocy to jednostka rynku mocy wytwórcza albo jednostka rynku mocy redukcji zapotrzebowania (DSR).
- Dostawca mocy = właściciel jednostki rynku mocy (właściciel jednostek fizycznych ją tworzących lub podmiot upoważniony do dysponowania nimi).
Dwa typy – dlaczego to ważne
- Wytwórcza – elektrownie, magazyny energii: dostarczają moc, zwiększając generację.
- Redukcji zapotrzebowania (DSR) – odbiorcy (lub agregat odbiorców), którzy w okresie przywołania zmniejszają pobór. Z punktu widzenia systemu „ujęcie 100 MW poboru" działa jak „dodanie 100 MW mocy".
To kluczowa cecha polskiego rynku mocy: strona popytu (DSR) konkuruje na równi z elektrowniami. Dla przemysłu to strumień przychodu za elastyczność; dla systemu – tańsza rezerwa niż budowa nowych bloków.
Dlaczego ważne (dla kogo)
- Przemysł / agregator: możliwość zarabiania na gotowości do redukcji poboru.
- Inwestor w magazyny: magazyn jako jednostka wytwórcza rynku mocy = dodatkowy przychód.
Regulacja w całym korpusie (pełny tekst – zagadnienie ponad aktami)
Przepisy z całego prawa dotyczące tego zagadnienia, zebrane w jednym miejscu:
- Ustawa o rynku mocy → Ustawa o rynku mocy – Certyfikacja (art. 11–28a) · Ustawa o rynku mocy – Wynagrodzenie i rozliczenia (art. 60–68)
(dopasowanie po treści – do weryfikacji)