Przejdź do treści

↑↓ wybór · Enter otwórz · Esc zamknij

Taryfa

W jednym zdaniu: zbiór cen, stawek opłat i warunków ich stosowania – narzędzie, którym państwo (przez URE) kontroluje ceny tam, gdzie nie ma konkurencji, czyli w monopolu sieciowym.

Definicja ustawowa (art. 3 pkt 17 Prawa energetycznego)

Zbiór cen i stawek opłat oraz warunków ich stosowania, opracowany przez przedsiębiorstwo energetyczne i wprowadzany jako obowiązujący dla określonych w nim odbiorców, w trybie określonym ustawą.

Sens systemowy (dlaczego taryfy się zatwierdza)

Wytwarzanie i obrót energią są konkurencyjne (ceny rynkowe), ale przesył i dystrybucja to monopol naturalny – nie zbudujesz drugiej sieci. Żeby monopolista nie dyktował cen, jego taryfę zatwierdza Prezes URE (art. 45–47 Prawo energetyczne). Taryfa musi zapewnić pokrycie uzasadnionych kosztów i „równoprawne traktowanie odbiorców" (art. 44).

Jak to działa (mechanizm zatwierdzania)

1. Przedsiębiorstwo opracowuje taryfę na podstawie uzasadnionych kosztów (art. 45).

2. Składa do Prezesa URE wniosek o zatwierdzenie.

3. URE bada i zatwierdza decyzją (albo odmawia); zatwierdzona taryfa jest publikowana i obowiązuje odbiorców.

4. Prezes URE może zwolnić z obowiązku przedkładania taryfy tam, gdzie działa konkurencja (art. 49) – dlatego np. ceny energii w obrocie bywają nietaryfowane, a stawki sieciowe zawsze taryfowane.

Przykład zastosowania: Taryfa PSE dla energii elektrycznej 2026 (taryfa przesyłowa OSP).

Regulacja w całym korpusie (pełny tekst – zagadnienie ponad aktami)

Przepisy z całego prawa dotyczące tego zagadnienia, zebrane w jednym miejscu:

Powiązane

Mapa powiązań 10